12-08-12

Communicatieproblemen

god, gsm

Een pastoor in Frankrijk was het blijkbaar beu dat de gelovigen meer aandacht voor hun mobieltje (een dwangneurose bij velen) dan voor zijn sermoen hadden en zo beperkte hij ondoordacht de almacht van god. In mijn jonge jaren wilde men mij nochtans het volgende doen geloven: "26. Waarom zegt men dat God oneindig volmaakt is? Men zegt dat God oneindig volmaakt is, omdat Hij alle volmaaktheden bezit, en omdat zijn volmaaktheden zonder grezen zijn" of in het Frans "26. Pourquoi dit-on que Dieu est infiniment parfait? On dit que Dieu est infiniment parfait, parce qu'Il possède toutes les perfections, et que ses perfections sont sans limites".

Een god die niet twittert, geen facebook-profiel heeft en niet via een mobieltje communiceert, die is toch niet volmaakt en eigenlijk op de keper beschouwt, wie vandaag de dag geen facebook-profiel heeft, die bestaat toch niet meer?

11:25 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (4) | Tags: vrijdenker, god, gsm, electronische media |  Facebook |

12-08-11

God en zijn demonen

Michael Parenti, God & zijn demonen

Michael Parenti gaat in zijn boek God & zijn demonen de levenswandel na van een aantal religieuze figuren en zeloten. De meeste heiligen en zeloten tuimelen van hun sokkel. Naast God en Allah krijgen ook de dalai lama en Moeder Teresa het zwaar te verduren. Parenti wil geen anti-godsdienstig pamflet schrijven en wijst er regelmatig op dat de meeste priesters en gelovigen integere mensen zijn. De schrijver besteed veel aandacht aan de religieuze impact op de Amerikaanse samenleving, in het bijzonder de Amerikaanse politiek. De feiten zijn onthutsend. Parenti eindigt met een positieve noot dat seculiere bewegingen aandacht winnen en de vele Amerikaanse gelovigen zich beginnen af te keren van het vermengen van godsdienst met politiek.

In het eerste deel bespreekt Parenti een aantal onchristelijke gedragingen van God, Christus en een resem Bijbelse figuren. In het Oude Testament laat God zich zien als een machtswellusteling – wie zich niet onderwerpt aan zijn gezag wordt gestraft of gedood (vermoord?). De consequenties van zijn acties hebben soms verregaande gevolgen. Als er na de zondvloed slechts enkele mensen overblijven, dan kunnen ze slechts voortplanten via incestueuze relaties. Is dat God's wil? Toevallig had ik net het boek Kaïn van José Saramago gelezen. Saramago vertelt in dat boek op zijn gekende geestige manier het verhaal van Oude Testament. Kaïn vermoorde Abel. Maar  heeft God Kaïn niet tot deze daad aangezet door het offer van Kaïn te minachten? Saramago laat Kaïn door het Oude Testament reizen en laat zien dat noch God noch de mens elkaar begrijpen.

Parenti diept het vraagstuk “Wie vermoorde Jezus?” uit. Eeuwenlang werden de Joden door de christenen (zowel katholieken als protestanten) belasterd met de stelling dat de Joden Jezus vermoord hadden. Dat eeuwenlang demoniseren van de Joden heeft in de vorige eeuw tot de Holocaust geleid. De geschiedenis is doorspekt met moordpartijen en onderdrukking van Joden en het valt in zekere niet te verwonderen dat naarmate de technologische middelen groeiden om mensen te vernietigen, dat op de één of andere dag de Joden ritueel afgeslacht zouden gaan worden.

In deel 2 maakt de auteur brandhout van de idee Goddelijk ontwerp, ook wel als Intelligent Design in de voertaal gekend. Parenti maakt volgende ludieke opmerking. Het valt op dat onze uitscheidings- en voortplantingsorganen zich vlak bij mekaar en vaak zelfs in mekaar bevinden. Zowel bij vrouwen als bij mannen bevindt de anus zich op enkele centimeters van het geslachtsorgaan. “God moet een burgerlijk ingenieur-architect zijn. Want wie anders zou een belangrijke stortplaats naast een belangrijk pretpark plannen?”.

In deel 3 wordt  Moeder Teresa in haar blootje gezet. De homes voor de armen in India, die de media meestal als 'hospitalen' en 'klinieken' beschreven, waren in feite armenhuizen waar men een plaatsje kreeg om te komen sterven. Gratis ontvangen medische apparatuur lag er te roesten.  Zelf leefde Moeder Teresa in grote luxe (reisde de wereld rond en verbleef i de chicste hotels). Haar stichting sjoemelde met de boekhouding. Pijnbestrijding werd te duur bevonden – de patiënten moesten de pijn als 'kussen van Christus' ervaren.

Verder documenteert Parenti uitvoerig  de seksuele misdrijven door priesters in de VS en de lakse houding van het Vaticaan in dergelijke materie. In het hoofdstuk 'Politicasters en andere farizeeërs' vallen de rechtse politici door de mand die de conventionele waarden gaan prediken. De heren, die de mond vol hebben over de waarde van het gezin, blijken niet vies af en toe een buitenechtelijk slippertje te maken. Een ander deugdelijk christen politicus scheidt prompt van zijn vrouw als hij verneemt dat ze kanker heeft en hertrouwt kort daarop met zijn geheime vriendin. Moraalridders, die homofilie als zondig brandmerken, blijken een homofiele relatie te hebben of doen beroep op homo-escorts.

In een laatste deel richt de schrijver zijn pijlen op het theocratisch karakter van de VS. Atheïsten kunnen geen publiek ambt uitoefenen in staten als Maryland, North  & South Carolina en Texas. De grondwet van de staat Arkansas zegt nog steeds dat een atheïst 'voor geen enkele rechtbank als getuige mag gehoord worden'. De grondwet van de staat Tennesee verbiedt een openbare betrekking aan wie niet in God en het hiernamaals gelooft. In het Amerikaanse leger zijn fundamentalistische aalmoezeniers actief die volgend doel hebben: “Militairen van elke rang en stand moeten 'geüniformeerde ambassadeurs van Jesus Christus' worden, 'gesterkt door de Heilige Geest'”.

Parenti blijft hoopvol: “Hoe sterker we het niet-kerkelijk denken en het democratisch activisme ontwikkelen, hoe efficiënter we een dam kunnen opwerpen tegen sektarische onverdraagzaamheid van de (vaak) door de staat gesteunde tirannie van reactionaire theocraten” ... “We moeten ons ook inzetten om 'het beste in ons' naar boven te halen en alle hens aan dek roepen om Gods demonen te verdrijven”.

Goed. Ken je tegenstrever. Om Gods demonen beter te leren kennen, is het lezen van God & zijn demonen aangewezen literatuur.

24-07-11

Technologisch snufje van de toekomst

BOOK

We stellen een opzienbarende technologie voor. Via bio-optische technieken kunnen we informatie opslaan en weergeven. Ons product – met de commerciële naam BOOK (patentfree!) - is een technologische revolutie zonder weerga! Dit product van de toekomst werkt zonder elektronische schakelingen, zonder kabels, zonder batterijen. BOOK hoeft nergens mee verbonden te worden, heeft geen nood aan stopcontacten, is ogenblikkelijk bruikbaar en kan gelijk waar (zelfs bij afwezigheid van wifi-hotspots) gebruikt worden. Het product is ultralicht en draagbaar. Je kan het probleemloos in je handbagage op reis meenemen.

BOOK

BOOK valt nooit uit, hoeft niet (her)geïnstalleerd te worden en heeft geen nood aan updates die het binnen de kortste keren onbruikbaar of verouderd zouden maken.

Zie hier hoe onze bio-optische technologie in zijn werk gaat. BOOK bestaat uit opeenvolgende genummerde bladzijden van papier. Elke bladzijde kan miljoenen bits van informatie opslaan. Tijdens het optisch scannen van de bladzijde bereikt de informatiestroom zonder omwegen de hersenen. Geheel op eigen tempo wordt op commando van de hersenen bladzijde na bladzijde ingescand. De bladzijden (ook wel pagina's genoemd) worden door een vernuftig apparaat samengehouden (onder specialisten wordt dat de “band” genoemd). De band zorgt dat de bladzijden in de juiste volgorde komen te zitten. Dank zij de ondoorzichtige technologie van het papier kunnen de fabrikanten beide kanten van het papier gebruiken. Dergelijke techniek werkt kostenbesparend en laat toe om de hoeveelheid opgeslagen informatie te verdubbelen.

BOOK

Het merendeel van de producten BOOK heeft een inhoudstafel, die de juiste plaats aangeeft waar de informatie zich bevindt. In optie kan een boekenlegger bekomen worden, die toelaat BOOK te openen op de exacte plaatst waar je het voordien verliet, zelfs als tussentijds het boek gesloten werd. De boekenleggers voldoen aan internationale standaarden, zodanig dat ze in eender welk boek van gelijk welke fabrikant passen. Verschillende boekenleggers kunnen zelfs in één enkel boek gebruikt worden wanneer de gebruiker verschillende informatiepunten wil terugvinden. Een andere optie, die veel bijval vindt, is de hands-free-set (ook wel leestafel genoemd). Men kan de informatie raadplegen met beide handen vrij. Slechts een lichte beweging van de vinger volstaat om de volgende bladzijde te scannen.

Via een zeer gevoelig programmeer-systeem (genaamd potlood) is het mogelijk persoonlijke nota's in BOOK op te nemen. Het programmeer-systeem is vrij van patenten (je hoeft geen dure rechten aan veel te rijke bedrijven te betalen) en werkt in alle BOOK-producten.

BOOK

Vanzelfsprekend respecteert BOOK het milieu. BOOK bestaat uit 100% herbruikbare materialen. BOOK is een duurzaam product dat geen energie verbruikt en dat tientallen jaren gebruikt kan worden. Kortom BOOK wordt al de voorloper beschouwd van een nieuwe manier van ontspanning.

Welkom in het tijdperk die je manier van de wereld te bekijken zal veranderen.

Welkom tot de ervaring BOOK!!!

BOOK


 

13:03 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (6) | Tags: vrijdenker, book, technologie, humor |  Facebook |

09-07-11

Hallucinante ontdekking

DichterInDeMassa.jpg

Herman Hesse schreef in  Siddharta: “Wanneer iemand zoekt”, zei Siddharta, “dan kan het licht gebeuren dat hij alleen oog heeft voor hetgeen hij zoekt, dat hij zichzelf niet toelaat om iets te vinden, verblind is omdat hij alleen maar aan datgene denkt waarnaar hij op zoek is, omdat hij een omschreven doel heeft, en van dat doel bezeten is. Zoeken betekent: een doel hebben. Vinden daarentegen: vrij zijn, open staan, geen doel hebben.

Ik vind het heerlijk om in een bibliotheek doelloos tussen de rekken rond te lopen. Af en toe neem ik willekeur een boek ter hand. Ik zoek niets. Van tijd tot tijd krijg je een boek in handen dat je een extatisch gevoel geeft ... Intellectueel kippenvel. Onlangs viel mijn achteloze oog op de beeldroman (graphic novel in het Nederlands)  “Gerolf van de Perre. Dichter in de massa. Uit de aantekeningen van Malte Laurids Brigge van R.M.Rilke”. Ik was reeds eerder verrast geworden door de inhoudelijke kwaliteit van bepaalde graphic novels (oa. Het proces van Kafka). Ik ben van mening dat dergelijke “gemakkelijke” boeken een aanzet geven om de drempel naar het uiteindelijke literair meesterwerk te nemen. Ik kende het boek van Rilke niet, maar bij het lezen van de eerste zinnen voelde ik al een tintelende elektriciteit in mijn lezer-zenuwen opstapelen. Ik had niet genoeg aan de graphic novel, enkel het originele werk zou mijn honger kunnen stillen.

MalteLauridsBrigge-Rilke.jpg

Het boek bevond zich niet meer in de gebruikelijke rekken. Een vriendelijke bibliotheek-helpster haalde het voor mij uit de archieven. Een meesterwerk in de vergetelheid geraakt! Het boekje dateerde van 1936 en was in een vooroorlogse spelling gezet. Het kleinood was gespaard van boekengraffiti gebleven (waarom willen sommige lezers hun lullige opmerkingen in een openbaar boek kwijt?). Enkel ouderdomsvlekjes hadden het werkje opgesmukt. Het lezen van zo'n ouder geworden boekje geeft een bijzonder gevoel. Ik vrees dat een elektronische lezer in die zin een verarming van het leesgenot zal betekenen.

Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge is de enige roman(?)  van Rainer Maria Rilke. Het is geen roman, eerder  proza van een dichter. Het is een werk zonder “verhaal”, zonder intrige. Je wordt meegenomen in de leef- en denk-wereld van de auteur toe hij in Parijs verbleef. Hij beschrijft de contouren van hetgeen je kan zien (associaties) en hoe je ernaar kan kijken. Rilke: “Ik leer zien. Ja, ik begin te zien. Het gaat nog slecht. Maar ik wil mijn tijd goed gebruiken”. Volgens Rilke moet je leven, dingen doorgemaakt hebben. Deze dan weer “vergeten”, dit wil zeggen laten rijpen, totdat ze ontkiemen zodat de essentie zichtbaar wordt.

Het dagboek van Malte Laurids Brigge

“Het dagboek van Malte Laurids Brigge” van R.M.Rilke verbeeldt een onwerkelijke ervaring in Parijs. Het is een voorbode van de existentiële romans van Sartre en Camus. Gerolf van de Perre is er m.i. goed in geslaagd de roman in beeld te brengen. Wie van straffe koffie houdt, zal zowel in de beeldroman als in het oorspronkelijke werk een hallucinante leeservaring meemaken.

Het dagboek van Malte Laurids Brigge

25-06-11

Never let me go

never let me go

Ik ging onvoorbereid de film Never Let Me Go gaan kijken. Ik heb daar achteraf gezien geen spijt van gehad. Integendeel. Regisseur Romanek heeft zijn film zodanig opgebouwd dat de onderliggende onwezenlijk ruwheid langzaam bij je binnendruppelt. Op het eerste zicht krijg je een werkelijkheid te zien die heel herkenbaar is, bijna idyllisch. Kinderen groeien op in een Engelse kostschool en gaan vervolgens nog wat levenservaring op het platteland opsteken. De film ademt één en al rust uit. Naarmate het verhaal verder gaat - de film is gebaseerd op een roman van Kazuo Ishiguro – word je als kijker meer en meer emotioneel bij de onderliggende gruwelijke realiteit betrokken. Kortom, Romanek heeft een intelligente en diep ontroerende film gemaakt, die je als kijker nog lang zal bijblijven.

 

Wie voor een optimaal kijkgenot gaat, stopt hier beter met lezen !

 

film, never let me go

Het verhaal speelt zich af in de vorige eeuw (zeventig tot negentig) in Engeland. Men is er in geslaagd mensen te klonen. Deze kinderen worden in speciale scholen opgevoed met slechts één doel: Éénmaal ze volwassen worden, zullen hun organen gebruikt worden voor transplantatie, de “schenking”. Soms worden meerdere schenkingen verricht. Dit gaat door totdat ze “volbracht” (completed) zijn. Een kanjer van een ethisch vraagstuk.

Het onwezenlijke van de film steekt hem in het feit dat die kinderen hun levensdoel normaal zijn gaan vinden. (Het resultaat van de indoctrinatie). Op het einde van de film stelt Kathy emotieloos: "Sooner or later, we all complete." Vroeg of laat gaan we allemaal dood. Een morbide vertaling van “Wij hebben een zinvol leven gehad. Kunnen jullie dat ook van jullie leven zeggen?”. De kinderen kunnen zich vrij door Engeland bewegen. Als kijker sta je versteld hoe de kinderen niet de minste poging ondernemen om aan hun lot te ontsnappen. Bij de aanvang van de film heeft de regisseur je al een tip gegeven. De leerlingen spelen met een bal. De bal rolt voorbij het schoolhek. Niemand durft de bal gaan halen. Op de slaapkamers doen verhalen de ronde hoe slecht het is afgelopen met diegenen die toch voorbij het hek durfden gaan. Dergelijke scene illustreert treffend hoe indoctrinatie in zijn werk gaat: men wordt binnen bepaalde lijnen gevangen gehouden.

film, never let me go

Het is belangrijk dat de wereld de klonen niet als menselijk – een eigen identiteit hebbende – gaat zien. Op het einde van de film kom je daar meer over te weten. Miss Emily moedigt de kinderen aan expressief te zijn: tekeningen of kunstwerken maken. De leerkracht wou laten zien dat deze kinderen wel een ziel (intelligentie, emoties, identiteit, ...) hebben. Indien de klonen als menselijk beschouwd zouden worden, dan zou het afstaan van organen nog amoreler – eigenlijk moord - zijn. Miss Emily wordt op pensioen gezet opdat het kloon-programma ongehinderd verder zou kunnen blijven lopen.

De film is zeer intelligent opgebouwd. Geen hysterie, geen tranen, geen gefilosofeer, geen fysiek geweld, ... Niettemin wordt de emotie stap voor stap opgebouwd. Een zeer treffende scene is die waarbij de schenker op de operatietafel sterft na het verwijderen van een orgaan. Ijskoud, mechanisch, schijnbaar emotieloos in beeld gebracht. Geen gruwelijkheden te zien. In de verte de operatietafel (geen voyeurisme). Het ECG valt stil. Werktuigkundig gaan de artsen weg. Het lichaam blijft open liggen. Het is niet de moeite het dicht te naaien. De voorwerp heeft afgedaan. Completed!

We leren de emoties van de kinderen kennen. De innige verliefdheid van twee van hen kan ons niet onberoerd laten. We hopen dat ze uit de film zullen wegrijden om een eigen leven te gaan beginnen. Helaas. Kalm en onberoerd zullen ze zich van hun opdracht gaan kwijten. De warmte van de liefde heeft geen verhaal tegen dergelijk ijskoude realiteit. Je hoopt dat het niet waar zou kunnen wezen.

film, never let me go



13:42 Gepost door Ongebonden geest in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: film, never let me go |  Facebook |

27-04-11

Incendies

Incendies, film, religieus geweld, Libanon, drama, levenswil

Incendies” is een prachtige film die verschillende thema's belicht. De film speelt zich af in een decor waarin religieuze groeperingen (christenen en moslims) hun best doen om zoveel als mogelijk andersdenkenden te vermoorden. Een niet te stuiten religieus vuur dat een ganse streek in de fik steekt. In naam van God worden vrouwen en kinderen genadeloos afgeslacht. De andere verhaallijn gaat over de zoektocht van de tweeling Jeanne en Simong Marwan naar hun vader en hun oudere broer. De zoektocht is in wezen een ontdekkingsreis naar de ware aard van hun moeder Nawal Marwan. Het is de Belgische actrice Lubna Azabal die de rol van Nawal Marwan vertolkt.

Incendies, film, religieus geweld, Libanon, drama, levenswil

 De film speelt zich af in fictief Arabisch-sprekend land. Het is echter zonneklaar dat naar de burgeroorlog in Libanon gerefereerd wordt. De regisseur Denis Villeneuve heeft de film gebaseerd op een gelijknamig theaterstuk van de Canadese (in Libanon geboren!) schrijver Wadji Mouawad. Het onbekende levensverhaal van de moeder, Nawal Marwan, speelt zich tussen deze branden af. De regisseur laat beide verhaallijnen ineenstrengelen door afwisselend met een flashback het verhaal van de moeder te laten zien, waarop dan een fragment in het heden volgt, waarin haar kinderen op dezelfde plaats geconfronteerd worden met een stuk levensverhaal van hun moeder. Een dorpeling laat hen weten dat het soms beter is de waarheid niet te kennen. Een stelling, die op het emotioneel geladen einde van de film, een tijd lang in je gedachten heen en weer zal blijven schuiven.

incendies,film,religieus geweld,libanon,drama,levenswil

 Alhoewel de film gewelddadig is – oorlogsgeweld, verkrachting – brengt de regisseur doelbewust het geweld niet expliciet in beeld. De kijker heeft voldoende elementen om het geweld zelf te gaan verbeelden. Dergelijke pudeur maakt het mogelijk dat een ander element tot zijn recht kan komen, namelijk de wil om te overleven. De wil om leven die de gruwelijke (psychologische) littekens van het aangedane geweld kan overstijgen. Op het einde van film weet je geen blijf met het plaatsen van de moed die de moeder heeft opgebracht om haar levensverhaal door haar kinderen te laten ontdekken. Als kijker mag je op het einde – door de ogen van de aangeschreven - de brieven meelezen die de moeder aan haar “onbekende” zoon en de vader van de tweeling geschreven heeft. Zinderende emoties die lezer (ook wij dus) naar de keel vliegen.

De film is verweven met een eindeloze spiraal van zinloos religieus geweld. In een bepaald fragment zie je hoe op de schietende machinegeweren van de christelijke milities bidprentjes van Maria hangen: geweld en religie, het past nadeloos in elkaar. De enge grens tussen zingeving en zinloosheid.

 

incendies,film,religieus geweld,libanon,drama,levenswil

De regisseur zet al bij het begin van de film de toon. Nawal Marwan is ongewenst zwanger van haar geheime vriend. Ook in de christelijke gemeenschap (zie Die Fremde) wordt de familie-eer beschermd. De vriend wordt door de familie koelbloedig doodgeschoten. De grootmoeder van Nawal kan nog juist op tijd verhinderen dat haar kleindochter hetzelfde lot ondergaat. Het kind krijgt bij de geboorte een tatoeëring op de hiel en wordt onmiddellijk weggebracht. Nawal verdwijnt in alle stilte uit het dorp. Kort daarop zien we – later in de tijd - Nawal tussen de verschillende vuurhaarden op zoek naar haar zoontje gaan. Tevergeefs ... naar het einde van de film komen we wel het ware verhaal te horen.

Ondertussen start de tweede verhaallijn. Nawal, die een voorbeeldige secretaresse van een notaris geworden is, komt te overleden. Haar kinderen, een tweeling, krijgen via haar testament de opdracht hun vader en hun broer te gaan zoeken. Simong Marwan is eerst voor de blijkbare zinloze gril van zijn afstandelijke moeder niet te vinden. Zijn zus Jeanne vangt de zoektocht aan. Jeanne valt van de ene verbazing in de andere naarmate ze meer over moeder komt te weten. Simong raakt door de feiten overtuigd en komt samen met de notaris zijn zus helpen. Wat zij vervolgens zullen ontdekken zal blijven in het geheugen gegrift staan. Anderzijds zal de dood van hun moeder nu met vrede bedekt worden. Een tragisch gebeurtenis. Schitterend filmwerk! Deze film is een aanrader.

 

incendies,film,religieus geweld,libanon,drama,levenswil


21:46 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: incendies, film, religieus geweld, libanon, drama, levenswil |  Facebook |

10-08-10

Gernika-Lumo

IMG_1610.JPG

Reizen is onder andere ontdekken. Toen we langs de autopista een wegwijzer Gernika-Lumo opmerkten, raakten we benieuwd hoe dat symbool van de Spaanse Burgeroorlog zich vandaag de dag ontwikkeld zou hebben. De binnenstad werd door de Duitse Luftwaffe in 1937 platgebombardeerd. De nationalisten en monarchisten hadden deze strafexpeditie bij de nazi's besteld om de deelname van de Basken, die aan de zijde van de republikeinen streden, af te straffen. 126 burgers kwamen in dat bombardement om en bijna 900 ervan raakten gewond. Pablo Picasso legde deze gebeurtenis vast op het bekende schilderij Guernica.

IMG_1606.JPG

Gernika-Lumo is vandaag de dag een aangenaam, gezellig stadje met twee musea: Het museum van de vrede en het museum van de geschiedenis van het Baskenland. In het museum van de vrede vonden we volgende uitspraak van Erasmus terug: “Een onrechtvaardige vrede is altijd nog beter dan een rechtvaardige oorlog”. Of anders gesteld, overleg is altijd boven de confrontatie te verkiezen.

Erasmus was een humanist en pacifist. Niettemin verdedigde hij de “heilige” oorlog tegen de Turken om het christendom te beschermen. Erasmus hamerde er wel op dat deze oorlog een defensief karakter diende te hebben
.

 

IMG_1614.JPG
IMG_1608.JPG

15:26 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: gernika-lumo, guernica, spaanse burgeroorlog, vrede, basken |  Facebook |

03-08-10

Oradour-sur-Glane, een indruk

Het Franse dorpje Oradour-sur-Glane werd op 10 juni 1944 door de nazi's uitgemoord. Generaal  de Gaulle besliste de ruïnes intact te laten. Het nieuwe Oradour-sur-Glane werd verderop terug opgebouwd.

Lees meer...

18:12 Gepost door Ongebonden geest in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (6) | Tags: oradour-sur-glane, vakantiestop, oorlogsmisdaden |  Facebook |