27-02-10

Gesubsidieerde inactiviteit

c32A

Verleden jaar werd de tijdelijke werkloosheid voor bedienden en kaderleden uitgedacht. Een vorm van gesubsidieerde bij-de-pakken-blijven-zitten. Sommige bedienden in ons bedrijf werden zo prompt één week per maand werkloos gesteld. De mensen werden er met het gebruikelijke economische jargon op gewezen dat één week per maand niets doen, de redding van het bedrijf zou wezen. Ik had het geluk (als kaderlid) die vernedering niet te hoeven ondergaan. Uiteindelijk werd het jaar met een kleine winst afgesloten. De directie kon op de rug van de werknemers weer een bonus meegraaien. Gezien het terechte ongenoegen dat niet alle bedienden onder de genomen maatregel vielen, werd beslist dat ook de kaderleden die vernedering dienden te ondergaan. Gevolg, vrijdenker mag voortaan één week per drie maanden gaan stempelen.

Onze politici hebben met andere woorden een systeem uitgedacht (eufemisme - denken zal er wel niet aan te pas gekomen zijn) waarbij de mensen gesubsidieerd worden om niets te doen. Het is in wezen een vrij bizarre situatie. In plaats de innovatie of heroriëntatie te stimuleren, geven de politici het signaal dat het beter is niets te doen, de zaken te laten liggen.

Men had hier twee andere opties kunnen kiezen. Ofwel steunt men direct het bedrijf met de voorwaarde dat het geld voor innovatie gebruikt wordt (er worden zelfs bedrijven en banken gesteund die jaarlijks grote winsten maken ... Carrefour). Ofwel neemt de overheid die bedienden tijdelijk een week in dienst en doet men die mensen gemeenschapswerk verrichten: zo heeft de gemeenschap er nog wat aan! (Geen politieker zal dergelijke oplossing durven suggereren).

We leven in een land waar door politieke spelletjes (5 regeringen) het ondernemen moeilijk gemaakt wordt. We leven in een land waar inactiviteit aangemoedigd en beloond wordt. We leven in een land waar werkende mensen vernederd en misprezen worden. De rijksten worden nog rijker en lachen zich krom om dat domme volk dat zich dagelijks die praktijken laat welgevallen. De politici komen met een breedsmoelgrijns lintjes doorknippen of komen op de buis domme tv-spelletjes spelen. Het volk wuift ze lachend toe. Verdwazing alom. De rijken hebben gelijk met die dwaasheid te lachen. Voor dwaasheid kan ik ook geen sympathie opbrengen.

20:07 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tijdelijke werkloosheid bedienden, werkloos, vrijdenker, c3 2a |  Facebook |