28-09-07

Red de solidariteit

Red De Solidariteitsauvons La Solidarité

Onder het motto 'Red de solidariteit' lanceren 400 bekende Belgen een petitie als tegengewicht voor het 'discours van splitsen dat bij de regeringsonderhandelingen hoogtij viert'. Ik heb weinig affiniteit met regio's, noch met België, noch met Vlaanderen. Toch onderschrijf ik deze campagne omdat ik solidariteit verkies boven egoïstische navelstaarderij. Men beweert dat de Walen van de Vlamingen profiteren. Vlaanderen kent een groot percentage aan belastingontduiking, kortom aan Vlamingen die profiteren van de Vlamingen. Wedden dat die belastingsontduikers, juist diegenen zijn die nog het hardst om splitsing durven roepen? Vlaanderen buit net als de andere landen van het Westen de Derde Wereld-landen uit. Wanneer gaan we die uitbuiting een halt toe roepen?

Kim Gevaerts kreeg op haar website al flinke kritiek omdat zij het forum van Red de solidariteit onderschreven heeft. Iemand schreef : "Wie voor België is, ist egen Vlaanderen (...) Hier ben je niet meer welkom". Eerst de Walen buiten, dan zullen blijkbaar de andersdenkenden volgen.

Kiezen voor nog meer onverdraagzaamheid? Nee, bedankt. Ik kies voor een warme samenleving zonder navelstaarderij en zonder het groot gelijk.

Red De Solidariteit
Boodschappen van ondertekenaars.

Hanna Mariën, in naam van de hele 4x100m estafette-ploeg:
Wij zijn in de eerste plaats atleten. Met de institutionele problemen zijn we niet zo direct bezig. Maar het communautair gekrakeel van vandaag begrijpen we niet goed. Onze ploeg bestaat nu eenmaal uit Vlamingen, Brusselaars en Walen. Van de vier die gelopen hebben, is er één Franstalige Brusselse en zijn er drie Vlamingen. Bij de twee reserven is er één Vlaamse en één Waalse loopster. Hoe je het nu ook draait of keert: die samenstelling, dat is juist onze sterkte!
"Jullie prestatie heeft België een gezicht gegeven" hoorden we Vlaams minister van Sport Bert Anciaux zeggen op de persconferentie van 18/09/07. En de Vlaamse minister-president Kris Peeters stelde dat "we een voorbeeld zijn voor het beleid en de politiek".
Daarom ondertekenen we graag een petitie die vraagt dat - te midden van de huidige onenigheid - de solidariteit behouden wordt.

Geert van Istendael, schrijver:
Het opgeven van de solidariteit vind ik zonder meer walgelijk en immoreel. Dat spreekt tegen mijn diepste instincten. In zaken als ziekteverzekering interesseert me niet de tegenstelling Vlaming-Waal, maar wel die tussen rijk en arm. Want ook in Vlaanderen zijn er langdurig zieken, werklozen, mindervaliden die niet aan de bak komen.

Axelle Red, zangeres:
Ik gaf gisteren een persconferentie met Unicef over Sierra Leone. De basisboodschap is dat we solidair moeten zijn met de derde wereld. En hier zouden we er zelfs niet meer in slagen om de solidariteit met Wallonië overeind te houden? Het is bijna gênant om Belg te zijn.

Wannes Van de Velde, zanger:
Het uiteenvallen van België zou niet alleen een sociale kaalslag betekenen, het zou ook cultureel een ramp zijn: we zouden de wederzijds kruisbestuiving van drie grote talen verbeuren. Bovendien zou het Vlaamse leefklimaat worden vergiftigd door haatdragende extremisme. We zouden weer op onze woorden moeten letten!

Jef Neve, pianist:
Dit is een fantastisch initiatief!

Paul Van Nevel, Huelgas Ensemble:
Mensen rond figuren als Bart De Wever – en hijzelf ook– zijn zó kortzichtig dat ze er niet aan denken dat ze een grote Europese cultuur die België toch is als een uitzonderlijke gemeenschap van verschillende culturen samen, aan’t kapot maken zijn. Wat ze ook zeggen, ze zijn helemaal niet cultuur-minded en eigenlijk vind ik hem een wolf in schapenvacht.

Walter Zinzen, journalist:
Ik heb deze petitie van Red de Solidariteit getekend omdat ik behoor tot het species van de wereldburger. Alles wat Vlaanderen doet, is goed, zo lijkt het wel. De rest van de wereld bestaat niet meer. Ik vind die navelstaarderij verschrikkelijk. Pas maar op dat Vlaanderen zich niet in eigen voet schiet!

Rik Pinxten, voorzitter Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging Vlaanderen:
Men kan bewust stelling nemen voor mensengroepen en zelfs voor de mensheid als geheel. Men kan ook uit kneuterigheid en korte-termijneigenbelang kiezen voor verkleining van de horizon en het delen. De waan om alles en nog wat te splitsen en zogenaamd ‘zelf’ te doen hoort in de tweede categorie; de stelling van de vakverenigingen om solidariteit boven en buiten het eigenbelang op te nemen en te verdedigen behoort in de eerste categorie. Het is een oprecht humanistische maatschappelijke positie.

Sami Zemni, professor centrum derde wereld studies Universiteit Gent:
De solidariteit is een essentieel onderdeel van een maatschappij die poogt op een rechtvaardige basis te functioneren. Europa,België, Vlaanderen, Brussel…: grenzen zijn altijd virtuele en op macht gebaseerde scheidingslijnen geweest die decentrale sociale tegenstellingen tussen rijk en arm verdoezelden en de mensen opdeelden op basis van andere (meestal arbitraire) criteria. De huidige “drang” naar een staatshervorming voorstellen als een kwestie van efficiëntie en˜goed” bestuur is een zoveelste bewijs van de geleidelijke verdwijning van de politiek. Wanneer de politiek verwatert tot een neutraal terrein van belangenbehartiging dan verdwijnt ook de verbeelding van onze mogelijke gezamenlijke samenlevingsidealen. De essentie van de
democratie is niet zozeer te vatten in haar procedurele uitingsvormen (verkiezingen, parlementen…) maar wel in de erkenning van het sociaal conflict als centrale motor van verandering. Een zoveelste bevoegdheidsverkaveling zal weinig zoden aan de dijk brengen.

Alain Clauwaert, voorzitter Algemene Centrale-ABVV en Jacques Michiels, algemeen secretaris Algemene Centrale-ABVV:
Bij de Algemene Centrale van het ABVV verdedigen vele duizenden arbeiders uit Vlaanderen, Wallonië en Brussel eensgezind hun belangen. De collectieve arbeidsovereenkomsten die wij in zowat veertig sectoren onderhandelen zorgen ervoor dat arbeiders overal in het landgelijke rechten krijgen. Wie in een klein of een zwak bedrijf werkt blijft niet in de kou staan, hij geniet dezelfde loon- en arbeidsvoorwaarden als iedereen in zijn sector. Een splitsing van de arbeidsmarkt wil zeggen dat arbeiders tegen elkaar uitgespeeld zullen worden. Morgen verdient de Vlaming meer omdat Vlaanderen er economisch beter voor staat. Maar overmorgen eist zijn werkgever een loonmatiging omdat zijn Waalse collega goedkoper is. We zeggen vierkant neen tegen een staatshervorming die tot sociale afbraak leidt. Voor ons is het van fundamenteel belang dat de socialezekerheid, de collectieve arbeidsovereenkomsten en de arbeidswetgeving federale materies blijven, van toepassing in het ganse land.

Xavier Verboven, Gewezen Algemeen Sekretaris ABVV:
Het initiatief "Red de Solidariteit" is uitgerekend vandaag broodnodig. Het moet een ijzersterk signaal zijn naar de bevolking toe, en voornamelijk in Vlaanderen, dat een opgesplitste sociale zekerheid de solidariteitsgedachte en ook het samenhorigheidsgevoel ondergraaft en het einde van onze Belgische samenleving kan betekenen. De politieke krachten die een zogenaamd zelfstandig of onafhankelijk Vlaanderen nastreven willen tegelijkertijd een rechts beleid en een nieuw sociaal model in Vlaanderen invoeren met minder inkomsten voor de overheid en bijgevolg ook een zwakkere overheid, met een ander overlegmodel (liefst zonder de vakbonden) en met een zwakke engedeeltelijk geprivatiseerde sociale zekerheid waardoor de tegenstellingen tussen rijk en arm nog groter worden.

Luc Cortebeeck, nationaal voorzitter ACV, in Solidair, 5 september 2007.
“De mensen die pleiten voor een apart Vlaanderen, hebben meestal geen sociale motieven, maar zeer individualistische en egocentrische. Het is zeker niet met dat soort mensen dat we een betere sociale zekerheid maken. Zeker niet. (...) Ik vrees dat men in Vlaanderen onderschat wat voor collectieve verarming het ook voor Vlaanderen zou betekenen, als we een grens zouden kunnen trekken en alselk gewest verder zijn plan zou trekken. Onze streken zullen niet meer aantrekkelijk zijn voor ondernemingen, internationale instellingen enorganisaties... Ze zullen wegtrekken en Vlaanderen kan dan verder gaan met navelstaren. (...) Ook de Vlamingen gaan er op achteruit als we het land niet kunnen samen houden. Als zij iets langer kijken dan hun neus lang is, moeten ze, zelfs uit louter eigenbelang, voor de eenheid van het land kiezen.”