25-12-10

Dies Natalis Solis Invicti

Dies Natalis Solis Invicti.jpg

Het feest van de onoverwinnelijke zon (Solis Invicti) werd vroeger gevierd op 25 december. Het feest van verjaardag van de onoverwinnelijke zon (de wedergeboorte van de zon) vond kort na de winterzonnewende plaats. Het feest kreeg in verschillende streken zijn eigen invulling en veranderde in de loop der tijden. De invulling varieerde van bacchanaal (vreten en zuipen), extatische processies, optochten met zichzelf verminkende priesters, vasten als voorbereiding tot de rites, mysticisme (het leven na de dood). 25 december was ook de feestdag van de Persische god van het licht, Mitra. Dat feest inspireerde Grieken en Romeinen (bvb. cultus van Febo en Apollo)

 

Elagabalus_Aureus_Sol_Invictus.png


De zon maakte een grote indruk op de soldaten bij het begin van een veldslag (die veelal begon bij het ochtendgloren). De strijders aanschouwden elke dag, wellicht voor het laatst, de onoverwinnelijke zon, die elke morgen de strijd wint op de duisternis. Tacitus meldt bvb. dat de Romeinse soldaten de opkomende zon groeten.

Na verloop van tijd vond een ander idee, namelijk de boodschap van een gelukzalig leven na de dood, meer en meer ingang. Dat idee werd vooral gevoed door een existentiële angst in tijden van economische onstabiliteit en veelvuldige militaire conflicten.

Apollo.jpg

Het is pas in 336 dat het kerstfeest, de geboorte van Christus, voor de eerste keer op 25 december gevierd werd (voordien werd 6 januari – nu Driekoningendag – als geboorte en als doopdag van Christus gevierd). Dat kerstfeest kreeg nog een ander element van de Latijnse traditie met zich mee, namelijk dat van de Saturnalia, een feest van uitbundigheid en uitwisseling van geschenken.

25 december is een eeuwenoud feest. Het christendom heeft de naam van het feest eigen gemaakt. Verder heeft het Christendom weinig nieuwe elementen aan het feest toegevoegd.

In ieder geval nog een prettige zonnewende toegewenst!

ChristmasPope.jpg

Dies Natalis Solis Invicti

Dies Natalis Solis Invicti.jpg

Het feest van de onoverwinnelijke zon (Solis Invicti) werd vroeger gevierd op 25 december. Het feest van verjaardag van de onoverwinnelijke zon (de wedergeboorte van de zon) vond kort na de winterzonnewende plaats. Het feest kreeg in verschillende streken zijn eigen invulling en veranderde in de loop der tijden. De invulling varieerde van bacchanaal (vreten en zuipen), extatische processies, optochten met zichzelf verminkende priesters, vasten als voorbereiding tot de rites, mysticisme (het leven na de dood). 25 december was ook de feestdag van de Persische god van het licht, Mitra. Dat feest inspireerde Grieken en Romeinen (bvb. cultus van Febo en Apollo)

 

Elagabalus_Aureus_Sol_Invictus.png


De zon maakte een grote indruk op de soldaten bij het begin van een veldslag (die veelal begon bij het ochtendgloren). De strijders aanschouwden elke dag, wellicht voor het laatst, de onoverwinnelijke zon, die elke morgen de strijd wint op de duisternis. Tacitus meldt bvb. dat de Romeinse soldaten de opkomende zon groeten.

Na verloop van tijd vond een ander idee, namelijk de boodschap van een gelukzalig leven na de dood, meer en meer ingang. Dat idee werd vooral gevoed door een existentiële angst in tijden van economische onstabiliteit en veelvuldige militaire conflicten.

Apollo.jpg

Het is pas in 336 dat het kerstfeest, de geboorte van Christus, voor de eerste keer op 25 december gevierd werd (voordien werd 6 januari – nu Driekoningendag – als geboorte en als doopdag van Christus gevierd). Dat kerstfeest kreeg nog een ander element van de Latijnse traditie met zich mee, namelijk dat van de Saturnalia, een feest van uitbundigheid en uitwisseling van geschenken.

25 december is een eeuwenoud feest. Het christendom heeft de naam van het feest eigen gemaakt. Verder heeft het Christendom weinig nieuwe elementen aan het feest toegevoegd.

In ieder geval nog een prettige zonnewende toegewenst!

ChristmasPope.jpg