28-06-08

Ben ik islamofoob?

rokjesdag_2

Onlangs werd in Iran een feministe, Hana Abdi, veroordeeld tot vijf jaar cel wegens het beramen van “een complot tegen de nationale veiligheid” (Artikel 610 van het Islamitisch strafrecht). Het gebruik van make-up gaat in Iran door voor “sociale corruptie”. In Iran klagen vrouwen dat de strikte islamitische dresscode figuurlijk en letterlijk ondraaglijk wordt bij heet weer. Dergelijke persberichten zijn gefundenes Fressen voor iedere islamofoob. Deze persberichten raken mij ook. Ben ik derhalve dan islamofoob?

Ik raak deze vraagstelling doelbewust aan. Wie de laatste tijd de islam in vraag gaat stellen krijgt bijna steevast het stempel van onverdraagzaam opgespeld. Hetzelfde geldt in zekere zin voor het leveren van kritiek op de joodse godsdienst. Aan de andere kant wordt het bekritiseren van de katholieke kerk als normaal beschouwd. Voor een goed begrip, ik heb noch enige sympathie voor het christendom, noch voor eender welk ander godsdom.

IranSocialeCorruptie

Vandaag de dag bestaat de tendens je volgend etiket op te kleven:

    Kritiek op de islam? → Vreemdelingenhater, rechtse kloot

    Kritiek op het christendom? → Progressief, links gespuis

Zowel in Iran als in het Westen wordt over het verval van normen en waarden gesproken. In het ene geval wil men de mensen in een moslim-jasje steken, in het andere geval wordt iedereen verplicht een christelijk jasje te dragen. Door de frustratie in het krocht van het eigen gelijk opgesloten te zitten, wil men de anderen dwingen hetzelfde te doen. Men geniet door andere mensen het genieten van het leven te ontzeggen. En wie de geschiedenis van de mensheid doorbladert bemerkt helaas hoe dit verhaal getekend wordt door mensen die genieten door andere mensen het genieten te ontzeggen.

Wat belangrijker is. Of ik nu islamofoob ben of niet, wel, dat kan mij geen barst schelen. Ik laat mij niet in andermans hokje opsluiten. Meer zelfs. Ik kan genieten van het feit dat anderen zich druk maken omwille van het feit dat ik hun kleedje niet wil aanpassen. Toen ik jong was kreeg ik altijd een glimlach als men mij over God, Allah, Jesus, Mohammed vertelde. De priesters wisten niet wat met mijn sardonische glimlach aan te vangen. Met de jaren is mijn glimlach een schaterlach geworden!

Daarom past hier een gedicht van een door een andere god, namelijk Stalin, vervolgd schrijver: Osip Mandelstam (1891-1938).

 

Ik verwonder me nog over de wereld,
over kinderen, over sneeuw,
maar net als een weg is een glimlach
niet te koop, ongehoorzaam, ongeknecht.

    10-13.12.36, Voronezj

    Osip Mandelstam

hitchens_28_1

 

 

14:55 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: islam, islamofoob, vrijdenker, vrijzinnig, mandelstam |  Facebook |