03-03-12

Open brief stop gaybashing

gay bashing

De laatste tijd werden meer en meer holebi's het slachtoffer van lichamelijk geweld. De geweldplegers zijn hoofdzakelijk in radicale moslim-middens te vinden. In de VS zijn de geweldplegers dan weer bij rabiate christenen te zoeken. Alhoewel het verbaal geweld de media niet haalt (te weinig spectaculair ... een inééngeklopte homo met bloeddoorlopen ogen daarentegen oogt beter), is het verbale geweld een probleem dat evenzeer maatschappelijk aangepakt zou mogen worden. Het is natuurlijk niet altijd gemakkelijk als buitenstaander op verbaal geweld te reageren, vooral omdat de agressie wel eens op jouw kop zou kunnen terechtkomen. Bovendien haalt de rede het veelal tegen de redeloosheid niet.

Enkele mensen startten een petitie om de beleidsmensen tot maatregelen aan te zetten. Laat ons hopen dat men er in slaagt zowel de verbale als de fysieke agressie terug te dringen. Een samenleving mag zich niet onverschillig of tolerant tegen intolerantie opstellen.

 

Open brief over geweld tegen holebi’s in ons land

Gaybashen vervolgen en bestraffen, daarmee basta!


Geachte Premier,

Geachte Ministers-presidenten,

Geachte burgemeesters,

Na het zoveelste geval van gaybashing is de maat meer dan vol. Wij zijn het beu om bang te moeten zijn op straat, gewoon omdat we zijn wie we zijn. Wij eisen absolute nultolerantie voor geweld tegen holebi’s.

Zaterdagnacht werden twee jonge homo’s aangevallen bij de ingang van een fuif in Leuven. Enkel en alleen omdat ze bevestigend hadden geantwoord op de vraag van enkele allochtone jongeren of ze homo waren. Het zoveelste flagrante geval van homobashing. Brussel had al een bijzonder kwalijke reputatie voor het geweld tegen holebi’s, dit fenomeen breidt zich nu helaas verder uit.

Wij zijn het spuugzat. Onze samenleving heeft een hele weg afgelegd om holebi’s en transgenders meer rechten te geven. De federale kersen op de taart waren de antidiscriminatiewet, de openstelling van het huwelijk en het recht op adoptie. Ook het Vlaams Parlement keurde een tekst goed die niet enkel streeft naar de “gelijkschakeling van holebi’s”, maar – veel belangrijker in het huidige klimaat – ook naar de algemene maatschappelijke aanvaarding van holebi’s. De recente golf van geweld tegen holebi’s dreigt al die inspanningen teniet te doen. Een samenleving die gaybashing stilzwijgend tolereert draait de klok tientallen jaren terug.

In het onderwijs is aandacht voor holebi’s opgenomen in de eindtermen van de tweede en derde graad. Dit kan – nee, moet –  veel vroeger én op een niet vrijblijvende, structurele manier. En het moet in alle scholen. Ook, en vooral in concentratiescholen. Want we stellen vast dat de homobashers vaak jongeren van allochtone afkomst zijn, het is cruciaal om ook die jongeren ervan te overtuigen dat we allemaal gelijk voor de wet zijn. Ongeacht onze kleur, maar ook ongeacht onze geaardheid. De angst voor verontwaardigde ouders mag geen excuus zijn om op school geen aandacht te besteden aan holebi’s. Wel integendeel, het zou net een stimulans moeten zijn. Onderwijs en opvoeding zijn dé sleutels tot verdraagzaamheid.

Ook de imams en andere geestelijke leiders hebben een belangrijke rol in het doorbreken van het beeld van de heteronormatieve samenleving. We moeten hen duidelijk maken dat holebi’s in ons land niet minderwaardig zijn. Ze moeten niet alleen overtuigd worden dat geweld tegen holebi’s onaanvaardbaar is, ze moeten die boodschap ook zelf helpen uitdragen.

Tegelijkertijd moeten de parketten eindelijk een absolute prioriteit maken van het effectief vervolgen en bestraffen van geweld tegen holebi’s. De kleine minderheid van gaybashers moet voelen dat de wraakroepende straffeloosheid die zij de facto geniet definitief tot het verleden behoort. Want wat haalt het uit om klacht in te dienen als er verder niets mee gebeurt? Veel slachtoffers durven niet naar de politie stappen. Uit angst dat hun klacht weggelachen wordt (zeker bij verbaal geweld), of uit angst voor represailles. Daardoor geven de politiecijfers een schromelijke onderschatting van het reële fenomeen. Als ondertekenaars van deze open brief kunnen wij getuigen dat er nauwelijks een week voorbijgaat zonder dat een van ons een nieuw geval van geweld tegen holebi’s in vrienden- of kennissenkring ter ore komt.

Dit kunnen en zullen we niet blijven tolereren. Niet in dit land waar de premier openlijk homoseksueel is. Er moet een duidelijk signaal komen vanuit het beleid – vanuit UW beleid – tegen homobashing, tegen de plegers ervan en tegen de straffeloosheid. Zowel het federale als het Vlaamse, Waalse en Brusselse regeerakkoord schenken aandacht aan de thematiek, waarvoor hulde. Maar wij vragen nu ook concrete maatregelen:

  1. Maak prioritair werk van een effectief vervolgings- en bestraffingsbeleid voor plegers van geweld tegen holebi’s en verlaag de drempels om een klacht in te dienen bij de politie;
  2. Sensibiliseren moet vroeg beginnen: besteed dus aandacht aan seksuele diversiteit en homohaat vanaf het basisonderwijs, in alle scholen en op een structurele manier;
  3. Maak geestelijke leiders duidelijk dat holebi’s in dit land bepaalde rechten hebben opgebouwd, dat daar niet aan getornd kan worden en dat geweld tegen holebi’s bijgevolg totaal onaanvaardbaar is.

Het resultaat van een doorgedreven beleid moet een tolerante samenleving zijn waar niemand nog opkijkt van iemands geaardheid. Waar iedereen kan zijn wie hij of zij is, waar de enige normale reactie nog kan zijn: “Holebi? En dan? Et alors?”

Wij kijken uit naar uw reactie, maar nog meer naar uw actie.

Met de meeste hoogachting,

12-03-11

Iedereen Genkt?

vrijdenker, Genk, hoofddoek, islam, intolerantie

Deze week werd uitvoerig uit de doeken gedaan dat winkeljuffers, die het hoofd in islamitische windsels verpakken, niet volgens de plaatselijke Genkse bon-ton zijn. Bezorgd om het welbevinden van zijn clientèle, liet Hema het meisje met het Allah-kostuumpje de biezen pakken. De immer gevoelige zielen van de zonen en dochters van Mohammed vatten vuur. Hema telde en rekende en vond de prijs voor een nakende slag in de winter te hoog. Het hoofddoeken-gezicht zal buiten het blikveld van de Genkenaars gehouden worden. Op naar de volgende aflevering in de vaudeville van goddelijke hoofddeksels.

Ik hoop dat deze klucht geen mise-en-scène was om zichzelf in de kijker te zetten. Of betreft het een weloverwogen provocatie? Ik kon mij wel vinden in de eerste beslissing van Hema om het contract niet te verlengen gezien het meisje haar job niet meer naar behoren kon vervullen. Een winkel dient niet om zijn klanten tegen de haren te strijken. Gemakkelijkheidshalve werd naar Hema met de vinger gewezen, alhoewel de oorzaak van het probleem bij de vooringenomenheid van het cliënteel lag. Welke elementen zorgen er voor dat de aversie tegen het hoofddoek blijft bestaan? Er vielen tal van uitermate gelardeerde columns naast de kwestie te lezen. Geen ging dieper in op de angst die de mensen voor de islam hebben en wat er aan te verhelpen.

Ik geloof dat volgend mechanisme de vooroordelen voedt. De landen waar de islam tot staats-godsdienst werd proclameerd, scoren zeer slecht wat betreft mensenrechten. Die landen vinden dat de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens een Westerse uitvinding is, die met hun cultuur in tegenstrijd is. Staat en godsdienst worden in de moslimlanden als één geheel beschouwd. Deze negatieve beeldvorming wordt op de moslims hier geprojecteerd. Zij krijgen ten onrechte een stempel van vrouwen-onderdrukkers, annex terroristen, met zich mee. Het dragen van “afwijkende” kledij versterkt die negatieve connotatie nog meer.

Wat valt daaraan te verhelpen? Ik geloof dat de aanzet tot een betere verstandhouding vanuit de moslim-gemeenschap zelf kan komen. Zij zijn het best geplaatst om die argwaan (of angstgevoelens) die bij de bevolking leeft weg te nemen. Dat kan in essentie heel eenvoudig. Zij dienen openlijk stelling te nemen tegen de schendingen van de mensenrechten in de moslimstaten. Op dergelijke manier laten ze zien dat zij ook de ideeën van de Verlichting willen dragen. Hun goodwill zal de argwaan bij de niet-moslims in dit land verjagen. De huidige strategie van underdog spelen en de belgen voor onverdraagzaam uit te schelden zal enkel olie op het vuur blijven gieten zijn.

 

08:50 Gepost door Ongebonden geest in Actualiteit | Permalink | Commentaren (8) | Tags: vrijdenker, genk, hoofddoek, islam, intolerantie |  Facebook |

12-09-09

Pleidooi voor meer intolerantie

HLN-Poll-Hoofddoeken


De beslissing van een algemeen verbod op het dragen van een hoofddoek in het GO! Wordt blijkbaar door een ruime meerderheid van de bevolking goedgekeurd (Zie bovenstaande poll uit Het Laatste Nieuws). Het verbod lost een aantal praktische problemen in het GO! op. Aan de andere kant verhelpt deze beslissing niets aan het feit dat beide gemeenschappen naast elkaar - in wederzijds onbegrip - blijven verder leven. Straks worden moslimscholen opgericht, waar de meisjes naast het fysische hoofddoek, een mentaal hoofddoek aangepast zullen krijgen. De godsdienst-verdwazing zal toenemen. Samuel Phillips Huntington heeft waarschijnlijk gelijk (The clash of civilizations), bepaalde beschavingen zijn niet met elkaar te verzoenen.

Wat valt er nog te doen? We worden geconfronteerd met een cultuur die duidelijk de ideeën van de Verlichting afwijst. Is het mogelijk iets te tolereren dat zelf niet tolerant is ten opzichte van het gelijkheidsbeginsel tussen man en vrouw? Ik ben van mening dat we alle democratische krachten moeten inzetten om duidelijk een lijn te trekken. Het onderricht en de verspreiding van (geloofs)opvattingen met een overduidelijke paternalistische inslag zou net als het verspreiden van racistische boodschappen verboden dienen te worden. Het is een inperking van onze vrijheid, maar het is anderzijds een beschermingsmaatregel om te verhinderen dat religieuze verdwazing de overhand gaat nemen. De vraag wordt dan: "hoe intolerant we mogen zijn?" ...

516px-Alexandria_Library_Inscription

De franse schrijver en dichter Jean-Pierre Luminet schreef een schitterende roman: De bibliotheek van Alexandrië. In het jaar 642 staan de troepen van Umar ibn al-Khattāb voor de poorten van Alexandrië. Kalief Omar heeft zijn troepen opgedragen alles te vernietigen wat tegen de Islam ingaat. Zijn redenering is dat alles in de Koran staat en dat de bibliotheek dus niet meer hoeft. Op het einde van het boek vraagt Copernicus aan Faust wie nu volgens hem de bibliotheek van Alexandrië in de as heeft gelegd. Daarop antwoordt zijn vriend: 'Het vuur, Nicolaus, gewoon het vuur'. Echte vlammen hebben inderdaad de boeken vernietigd, maar het is het vuur van het fanatisme dat de brand heeft aangestoken.


Jorge Luis Borges (schrijver van oa. De Bibliotheek van Babel) verwoordde de brandstichting van de bibliotheek van Alexandrië in onderstaand gedicht:

Alexandrië, 641 AD*


Sinds de eerste Adam die de nacht en de dag

En de vorm van zijn hand zag,

Hebben de mensen gefantaseerd

En in steen, metaal of op perkament

Al wat de aarde omvaamt

Of de droom vormt, vastgelegd.

Hier is hun werk: De Bibliotheek.

De boeken die ze bevat overtreffen,

Naar verluidt, het getal van de sterren

Of van het zand van de woestijn.

Wie haar wil uitlezen zou zijn verstand

En zijn onbezonnen ogen verliezen.

Hier staat het grote geheugen

Der voorbije eeuwen: de zwaarden en de helden,

De laconieke symbolen van de algebra,

Het weten dat de planeten aftast

Die het lot bestieren, de krachten

Van kruiden en magische ivoren,

Het vers waarin de liefkozing voortleeft,

De wetenschap die God's eenzame

Labyrint ontsluit: de theologie,

De alchemie, die in het slijk het goud zoekt,

En de afbeeldingen van de afgodendienaars.

Als ze zou verbranden, redeneren de ongelovigen,

Zou de geschiedenis verbranden. Ze vergissen zich.

De onafzienbare boeken zijn de voortbrengselen

Van de menselijke waken. Als niet een ervan

Zou overleven zouden ze iedere bladzijde

En iedere regel, ieder werk

En iedere liefde van van Hercules,

Iedere les van ieder manuscript,

Opnieuw voortbrengen.

In de eerste eeuw van de Hidzjra

Beveel ik, Omar, die de Perzen heb onderworpen

En de islam op aarde plant,

Mijn soldaten de grote Bibliotheek,

Die niet zal vergaan, te vuur te verwoesten.

Geprezen zij God die niet slaapt

En Mohammed, Zijn Apostel.


Jorge Luis Borges

 

*Tegen iedere waarschijnlijkheid, heeft Omar het over de werken van Hercules. Ik weet niet of het past er aan te herinneren dat hij een projectie van de schrijver is. De werkelijke datum is 1976, niet de eerste eeuw van de Hidzjra.

13:31 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vrijdenker, iislam, hoofddoek, intolerantie, borges, jean-pierre luminet |  Facebook |

19-04-08

Intolero's

IkBenTolero

Minister van Gelijke Kansen Van Brempt lanceerde een campagne tegen discriminatie van holebi's : Onze sensibiliseringsactie wil aan jongeren verduidelijken dat het niet uitmaakt of je holebi dan wel hetero bent, maar dat tolerantie belangrijk is. Die boodschap werd vertaald in de slogan 'F*ck holebi's en hetero's, ik ben tolero'.

Homo’s, lesbiennes, bi’s of hetero’s in vakjes stoppen, daar doen tolero’s niet aan mee. Ze zijn tolerant tegenover iedereen. Want het draait toch niet om iemands geaardheid, wel om de persoon zelf. Dus ‘F*ck hetero’s en holebi’s. Ik ben tolero’. Zo simpel is ‘t.

Deze campagne is niet naar de zin van de vereniging Actie Gezin, een conservatieve katholieke vereniging die nauw met de CD&V gelieerd is. Deze “pluralistische” vereniging beweert op te komen voor het gezin. De vereniging Actie Gezin verduidelijkt dat ze opkomt voor het "natuurlijke gezin", waarmee meteen gezegd is dat er ook "onnatuurlijke gezinnen" zouden bestaan. Dit soort biologisch taalgebruik mondt al snel uit in ziektemetaforen, althans dat leert de ervaring. Volgens Actie Gezin zou de Tolerocampagne bijdragen tot de "verontrustende toename van geslachtsziekten".

PapaPreservativoDeze katholieken verzwijgen dat juist de katholieke kerk aan de bron ligt van de verspreiding van geslachtsziekten door hun boycot van campagnes die het gebruik van voorbehoedsmiddelen, oa. het gebruik van het condoom, willen stimuleren. Waarom het steunen van een oproep tot verdraagzaamheid zou bijdragen tot een verontrustende toename van geslachtsziekten is natuurlijk een goddelijk mysterie.

In de modelbrief van Actie Gezin wordt onder meer nog gemeld dat de campagne van Van Brempt "niet goed is voor de seksuele gezondheid" en dat er in ons land elke dag "drie hiv-besmette mensen bij komen". Ik zou graag eens weten wat dat betekent die “seksuele gezondheid”.

Ik nam de moeite eens de lezersrubrieken over dit onderwerp door te nemen. Het intellectueel peil van de meeste bijdragen in die rubrieken is bedroevend. Aan de andere kant is het ook een afspiegeling van onze maatschappij. Geen prettig, gezicht. Een aantal mensen droomt luidop van een ethisch reveil dat terug normen en waarden moet brengen. Dat zogenaamd ethisch reveil is mooipraterij. Men bedoelt eigenlijk dat men de normen en waarden van de andere mensen geringschat. Men bedoelt dat mijn zijn eigen waarden en normen aan de andere mensen wil opleggen. Waarom de waarden van de ene mens hoger zijn dan die van de andere mens, dat vertelt men er niet van. Een ingeving van god?

MessageFromGod

09-07-06

De zwaarte van de verdraagzaamheid

Verdraagzaamheid (tolerantie) is een negatief beladen begrip omdat het verwijst naar iets dat je dient te verdragen. Het wekt de indruk van iets vies, iets onaangenaams op, alsof het een stinkende, pijnlijk etterende zweer of een ongeneeslijk kankergezwel betrof. Blijkbaar staan zowel verdraagzaamheid als onverdraagzaamheid, vrijheid, levenskwaliteit in de weg.

Een vrij mens is nieuwsgierig, wil ontdekken, staat open en spiegelt zich in het andere. Hij is verwonderd over zichzelf en de andere. Hij neemt plaats in een immer veranderende wereld. Een vrij mens vreest het stilstaan omdat het wars aan het leven zelf is. De banden van zijn kluisters aan het gekende irriteren hem. Een vrij mens beleeft vreugde aan de mozaïek van het andere, het lichtspel van de verscheidenheid, het kolken van de andere gedachten.

Bij een vrij mens heft de rusteloze nieuwsgierigheid de zwaartekracht van de verdraagzaamheid op.

Hoe de woorden nog branden
op de tong

en zo vergeefs
pogen te ontsnappen
uit de kerker van de taal.

Germain Droogenbroodt