19-03-08

Waarom vrouwen onderdrukt worden

Botero-TheLetter
Vroeger, héél vroeger, leefden de mensen gelukkig in het Aards Paradijs. Ze hadden breedbeeld-televisie met dwaze programma's, aten chips en dronken coca-cola. Ze waren vrij in hun doen en laten. God had hen echter verboden om naar het kanaal van Kennis&Wijsheid te kijken. Alles zou peis en vree gebleven zijn, ware het niet dat een vrouw, genaamd Eva, op een dag begon na te denken over de zin van het leven. Ze werd onrustig, zoals alle vrouwen in verwachting dat worden en broedde die gedachten verder uit.

Op een dag riep Eva alle inwoners van het Aards Paradijs bijeen en stelde dat een eeuwig leven zonder kennis en wijsheid toch geen leven was. Welke zin had het om in eeuwige dwaasheid te leven? De Aards Paradijzers werden onrustig en wezen Eva er op, dat als zij naar het verboden kanaal gingen kijken, dat God dan de mens uit het paradijs zou wegjagen. De mens zou sterfelijk worden. Allerhande ziektes zouden hen deel vallen. Rampspoed, zoals een regering met Yves Leterme, zou over hen komen. Er was geen sprake van om naar het kanaal van Kennis&Wijsheid te gaan kijken! Maar Eva bleef echter doordrammen, zoals alle vrouwen dat kunnen en snel vormde zich een meerderheid van mensen die het avontuur wilden wagen.

Botero-Adam&Eve

Iedereen keek vol spanning toe hoe Eva het kanaal op de afstandsbediening koos. Amper had ze de knop beroerd, of in de hemel begonnen de bazuinen te schallen. God verslikte zich in zijn Duvel die hij aan het drinken was, keek naar beneden en schoot in een hemelse colère. Hij vlamde bliksems, zodat alle breedbeeld-televisies in brand vlogen. Daarna viel er een half uur stilte in de hemel.

Het Aards Paradijs stond in brand. Vol vuur sprak Eva de bewoners moed in: “Laat de eeuwige dwaasheid achter ons liggen. Kennis en wijsheid zullen het echte geluk brengen. Het zal wel hard werken worden om de zoetheid en de schoonheid van kennis te leren ontdekken. Nu hebben we tenminste een doel om naar te leven!”. En aldus begon de mensheid aan zijn eigen paradijs te bouwen.

Botero-Adam&Eva2

De weg naar kennis, schoonheid en wijsheid was hard en verraderlijk. Soms liep de weg dood en vond men dagen lang niets. Het ongeduld deed bitterheid in de geesten rijpen. De zoetheid van kennis en schoonheid maakte plaats voor het ongenoegen. Met weemoed begonnen sommigen aan de schone tijd van breedbeeld-televisie met dwaze programma's terug te denken. Het ongenoegen maakte velen blind. Navelstaarderij en gevit over onbenulligheden, zoals de splitsing Halle-Vilvoorde, wonnen terrein. Dat leidde snel naar kluister en geschreeuw. Met het schreeuwen werd de rede verdreven. En zo geschiedde dat de vrouwen de schuld van dat alles kregen. Voortaan moesten ze het meeste werk gaan doen. Omdat het verleden geleerd had, hoe rampzalig het was de ideeën van de vrouwen na te streven, werden de vrouwen dom gehouden en soms in doeken gewikkeld. De vrouw stond het bereiken van het eeuwige geluk immers in de weg.

God keek naar beneden en stelde tevreden vast dat Kennis niet tegen de eeuwige dwaasheid opgewassen was. Hij zag dat het goed was en beloofde iedereen dat hij/zij na de dood in eeuwige dwaasheid verder zou mogen leven.

Botero-AdamEve-TimeWarnerCenter

21:40 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: vrouw, eva, botero, emancipatie, vrijdenker, paradijs |  Facebook |

09-03-07

Vrouwendag - Nawal al Sadaawi

affiches_vrouwendag-klein

In het kader van de Internationale Vrouwendag gaf Lieve Blancquaert gisteren een voordracht "Over vrouwen in Afghanistan en de wereld". Wij hadden redenen te over om deze voorstelling bij te wonen: solidariteit met de emancipatie van de vrouw in de wereld, interesse in het thema, sympathie voor de inrichters (Oxfam, 11.11.11, Markant, ...), een avondje uit, ... Wat mij vooral trof in de toespraak van Lieve Blancquaert was het feit dat door de systematische onderdrukking van de vrouwen van kinds af aan, deze vrouwen op den duur niet meer in staat waren om hun emoties te uiten (naar buiten te brengen). Die vrouwen hadden nooit geleerd emoties te uiten, gezien het hen verboden werd. Mensen, die alle menselijkheid ontnomen worden. Een hopeloze, uitzichtloze vicieuze cirkel. Een typisch kenmerk van een totalitaire staat. Laten wij, bloggers, onze pennen scherpen om dat onrecht te helpen aanklagen.

Laten we vooral niet te luid gaan roepen. In België werd het stemrecht voor vrouwen pas in 1948 ingevoerd. Deze aanpassing kwam niet uit louter emancipatorische redenen, maar eerder uit electorale berekening. In de jaren 60 viel in het Burgerlijk Wetboek nog te lezen dat de man baas was in huis en dat vrouw en kinderen hem moesten gehoorzamen (een overblijfsel van de "Code Napoleon"). Het duurde nog tot 1976 (dertig jaar geleden!) voordat gehuwde vrouwen zonder instemming van hun man een depositierekening op eigen naam konden openen en beheren.

NawalElSaadawiNawal al Sadaawi bracht een bezoek aan de Kamer (werd donderdag helaas bestolen in Mechelen). Deze feministe uit de Arabische wereld vind ik een grote madam. Haar boeken "De gesluierde Eva" en "De val van de imam" hebben mij zeer getroffen. Zij werd in 1972 (!!) uit een topfunctie ontslagen en kwam in 1981 enkele maanden in de gevangenis terecht. Onlangs werd Nawal al Sadaawi in Caïro van godslaster beschuldigd. Een "vergrijp" waarop de doodstraf staat. Nawal al Sadaawi ziet vandaag de dag een revival van de religies. Men heeft God nodig om het onrecht goed te praten. Zij stelt: "Bij elke heropleving van de godsdienst zie je een nog grotere onderdrukking van de vrouw, want in alle heilige boeken ter wereld zijn de mannen meerderwaardig" (Interview in De Morgen, vrijdag 9 maart, "God is geen boek").Ik schreef het ook al: De mens schept goden, om er de anderen de duivel mee aan te doen.

Vrouwen, sta jullie mannetje!

Bloedwarmte

Je zei:
De gevangenis is koud
Ik zal je een wollen mantel sturen
Wikkel die om je heen
Ik zei:
De kilte wordt verwarmd
door liederen van kameraden
herinneringen aan liefde die
bloeien in de takken van omarming
En het is warm
als jij in mijn dromen verschijnt
Je verlangende stem, een opgerakeld fel vuur…
Ik wikkel me in jouw woorden als
een gloeiend hout dat zegt:
Vrijheid
Ik klamp me vast aan mijn visioen,
beteugeld door de geest
bedwing mijn stromende pijn.
Stuur mij geen wollen mantel
maar
kom naar me toe
met de droom.

Ali al-Sharqawi

20:10 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: vrouwendag, nawal al sadaawi, emancipatie, islam, onderdrukking |  Facebook |