17-04-07

Verdiend of gepakt?

kapitalist

Op een dag zuchtte de baas dat de cashflow niet goed zat. Omdat ik hard van begrijpen ben, keek de baas mij hondstrouw aan en zei: "Heb je dat begrepen, vrijdenker?". Ik wou de man niet op stang jagen en zocht naar een diplomatisch en verstaanbaar antwoord (ook de baas is hard van begrijpen). Ik antwoordde: "Ja, ik ken dat probleem. Mijn cash is ook flauw". Mijn hogergeplaatste liep terstond rood aan en zwol op. Ik dacht bij mezelf: "Vroeg of laat loopt elke opgeblazen kerel leeg".

Elk jaar wijs ik die man op het tastbare feit dat mijn cash flauw blijft staan. Hij grinnikt dan en antwoordt breedsmoels dat de economische toestand van het bedrijf geen opslag toelaat. Na dit jaarlijkse indringende gesprek hebben ik en mijn collega's nood aan een stevige kop koffie.

Enkele dagen later lees ik in de krant dat het loon van mijn baas verleden jaar stevig gestegen was. Hij ontving een salaris van ongeveer 555000€ (+2,5%) en kreeg een bonus van ongeveer 293000€ (+14,8%). Daarboven op kreeg hij nog een toetje van 264000€ voordelen en 9000 aandelenopties. Grof samengeteld (de kruimels laten we liggen), een bedrag van ongeveer 1 miljoen € + aandelenopties. Een snelle berekening leert dat deze kerel over 3 jaren evenveel zal gekregen hebben als ik, vrijdenker, over mijn ganse carrière zal verdiend hebben.

In de context dat verleden jaar de nettowinst met meer dan 13% daalde, zijn we met de collega's tot het inzicht gekomen dat ons bedrijf door parasieten geteisterd wordt. Hebben jullie bloggers daar een remedie voor in pand?

Laat snel weten aub, deze plaag houden we niet langer vol!

capitalist
De reden

De reden waarom
moordenaars en dieven
zo gemakkelijk
standbeelden worden
tot monumenten worden gemaakt
is omdat
hun ogen al van graniet zijn
hun harten
gemaakt
van steen

Christopher van Wyk

22:04 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: toplonen, verdienen |  Facebook |

12-04-07

Intieme informatie

tampon1
In India is commotie ontstaan, omdat aan vrouwelijke topambtenaren gevraagd wordt informatie over hun menstruatie-cyclus kenbaar te maken op een formulier dat dient om hun job te evalueren: "The All-India Services Performance Appraisal Rules 2007 asks women to write down their"detailed menstrual history and history of LMP (last menstrual period)." It also asks for the "date of last confinement (maternityleave)." Seema Vyas bond de kat de bel aan en maakte het ongenoegen van de vrouwelijke ambtenaren bekend in The Hindustan Times. Zij vinden (terecht, overigens) dat deze informatie geen uitstaans met hun werk heeft.

Deze problematiek werpt m.i. een interessant zoeklicht op het vraagstuk wat een werkgever aan persoonlijke informatie over zijn personeel mag inzamelen. Sommige werkgevers vinden bepaalde persoonlijke informatie blijkbaar heel gewoon. Zo kreeg ik ooit de vraag wat het beroep van mijn vader en moeder was. Toen ik die passage netjes op het formulier open gelaten had, vroeg de bediende van het recruteringsbureau mij, waarom ik dat niet ingevuld had. Ik antwoordde, dat dat niet hun zaken waren. Ik kreeg daarop prompt de opmerking dat ik een dwarsligger was. Ik merkte aan een onderdrukte grimas, dat hij mijn antwoord niet apprecieerde.

De resultaten van mijn assessment lagen ter lezing van de directie. De heren hadden inzage in al mijn karaktertrekken, gevoelens, gedachten. Kortom ik stond er geestelijk naakt voor het tribunaal. Als verweer,sierde ik mijn façade met een sardonische glimlach.Eén van de heren las aandachtig het exploot van mijn grijze massa. (Die zieleknijpers weten meer over je, dan je zelf over jezelf weet). Hij stelde met lijzige stem dat ik weinig respect had voor de hogere hiërarchie. Na een ijzige pauze (zwijgen is goud) werd mij aangemaand hierop een reactie te geven. Ik antwoordde laconiek, dat dat hun probleem was. De heren kregen het eventjes benauwd, maar namen enkele maanden later natuurlijk wraak toen enkele promotiejobs verdeeld dienden te worden. Ik had die zet verwacht. Dat milderde de pijn en vergrootte het genoegen enkele maanden eerder geen knieval gedaan te hebben.

Kortom, menstruatie-gegevens zijn intieme gegevens. Zijn je karaktertrekken dat eigenlijk ook niet?

Form4AIServices

WebPagina Made with Nvu onder Linux UBUNTU icon-ubuntu 

21:29 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: vrijdenker, intiem, assessment, menstruatie |  Facebook |

02-04-07

Das Leben der Anderen

DasLebenDerAnderen

Verleden week ben in naar de film "Das Leben der anderen" gaan kijken. Deze film heeft mij zeer beroerd. Hij krijgt daarom van mij al een plaatsje in de beste films van 2007. Het verhaal speelt zich af midden de jaren 80 in de voormalige DDR. Een schrijver en zijn vriendin worden bespioneerd door de geheime politie (STASI). Regisseur FlorianHenckel-Donnersmarck weet een stuk beklijvend cinema op het witte scherm te toveren. Ja, toverwerk noem ik het. Er steekt weinig beweging in de film. Er wordt geen orgie van geweld en sex opgevoerd. De prachtige muziek van Gabriel Yared & Stephane Moucha (Die Sonate vom guten Menschen), het boek van Berthold Brecht (Der gute Mensch von Sezuan) en de fragmenten waar de woorden "gute/slechte Mensch" vallen, maken dat de film lang blijft hangen.

Dlda1

Goede en slechte mensen. Slecht of goed valt niet onder een rechtlijnige logica te vatten. Deze film laat daar wel een bijzonder zoeklicht op vallen. Je ziet er slechte mensen die het over "slechte" mensen hebben.

dlda2

Ik dacht: "Jammer dat er zo weinig publiek naar zo'n juweeltje komt kijken". Maar heb je ooit al veel volk bij een juwelier zien staan?

Made with Nvu

21:24 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: das leben der anderen, film |  Facebook |

22-03-07

Lajja

TaslimaNasrin

Vrijheid van denken. De vrijheid hebben je mening te uiten. Het is in onze samenleving een fundamenteel recht. In veel andere samenlevingen, helaas niet. Het lezen van het artikel "Prijs op het hoofd van schrijfster Taslima Nasreen" (De Morgen, 20 maart) heeft mij weer naar de spreekwoordelijke "blog"-pen doen grijpen. Indische moslimfundamentalisten geven een som van 11000 dollar aan eender wie Nasreen kan doden of onthoofden (Onthoofden is trouwens ook iemand doden, me dunkt?). De schrijfster is een voorvechtster van vrouwenrechten en vrije meningsuiting. In mijn bibliotheek steekt het boek "Lajja" (Schaamte). Destijds (1995) was deze controversiële roman zeer actueel. Nasreen schrijft over de moorddadigheid van het religieus extremisme (In Bangladesh is de terreur van de moslimfundamentalisten gericht tegen de Hindoes).

In 1994 krijgt ze een 2de fatwa naar het hoofd geslingerd en wordt een arrestatiebevel uitgevaardigd wegens 'belediging van religieuze gevoelens' (Ze vluchtte dan stiekem het land uit). De religieuzen beschouwen haar als godslasterlijk omdat ze in haar boek de schrijnende positie van de vrouw in de islam-wereld aantoont. (Zie ook vorige posting over de Egyptische schrijfster Nawal El Saadawi). In een interview metG. Gleichmann (De Morgen, 24 september 94) stelt Nasrin: "Alles wat naar meer democratie en grotere gelijkheid neigt, willen de fundamentalisten tegenhouden. Ze waren bang dat vrouwen naar mij zouden luisteren en in opstand komen tegen hun slavenbestaan. Ze vreesden dat de vrouwen zouden inzien hoe onrechtvaardig de religieuze wetten zijn die de fundamentalisten onze sekuliere samenleving wilden opleggen." (Nota: Het is leuk nog eens in je 'oude' papieren archieven te duiken. Ik vrees dat de informatie op een blog zolang niet bewaard zal worden).

Nasreen was destijds bang dat de democratie niet sterk genoeg was om het fundamentalisme tegen te gaan. "... Ik ben ervan overtuigd dat de enige manier waarop fundamentalistische krachten tot staan gebracht kunnen worden, is als wij, de sekulier en humanitair denkenden, ons verenigen en ons tegen hun verderfelijke invloed verzetten". Taslima, je hebt mij terug wakker geschud. Ontwaakt een democratie die slaapt, niet 's anderdaags in totalitaire staat, zoals men soms toepasselijk opmerkt? Toen ik je boek in 1995 las, heb ik er één zin uit overgepend. Het was een waarschuwing: "Als mensen niet leerden fundamentalisme uit hun hart te bannen, zou geen enkele slogan helpen, dat was onvermijdelijk." Jij bent in ons hart en in onze gedachten. Ik hoop dat vele bloggers hetzelfde doen. Of zijn we beschaamd dat te doen?

PS: Taslima Nasreen heeft een interessante website : http://taslimanasrin.com/index2.html.

CHARACTER
    
 
          You're a girl
           and you'd better not forget
           that when you cross the threshold of your  house
           men will look askance at you.
 
            When you keep on walking down the lane
            men will follow you and whistle.
 
            When you cross the lane and step onto the main  road
            men will revile you, call you a loose woman.
 
            If you've no character
            you'll turn back,
            and if you have
            you'll keep on going
            as you're going now.

                                  Taslima Nasreen

bluefish_made_button_interlaced

19:57 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: lajja, taslima nasrin, relifascisme, fundamentalisme, moslims |  Facebook |

18-03-07

Inmaculada Echevarría Ramírez

InmaculadaEchevarríaRamírez

Deze week stierf in Granada een vrouw op eigen verzoek: Inmaculada Echevarría Ramírez. Deze 51-jarige vrouw leed sinds haar elfde aan spierdystrofie. Toen ze dertig werd, was ze zo goed als verlamd. Daarna kreeg ze ademhalingsproblemen en werd ze aan een beademingsmachine gelegd. Haar toestand bleef achteruitgaan. Ze vond dat haar leven geen zin meer had en vroeg om een waardig levenseinde. Het katholieke Hospital San Rafael de Granada weigerde haar verzoek. In Spanje is euthanasie verboden. In 1998 werd het euthanasiedebat in Spanje aangewakkerd doordat Ramón Sampedro, geholpen door een vriendin, stierf door water vermengd met cyanide op te slurpen. Hij had jarenlang tevergeefs aan de rechtbanken gevraagd zelf zijn leven te mogen beëindigen. Zijn verhaal werd verfilmd in de aangrijpende film Mar Adentro van Alejandro Amenábar. Inmaculada Echevarría stelde dat ze niet wilde sterven zoals Ramón Sampedro, maar vroeg hulp om op een waardiger manier te kunnen sterven: "No es justo vivir así, mi vida es soledad, vacío y opresión - Pido que se me ayude a morir libremente y sin dolor"

De plaatselijke autoriteiten vonden een uitweg uit het dilemma, door te stellen dat het hier niet om een geval van euthanasie ging, maar om een stopzetting van behandeling. Volgens een wet uit 1986 (Ley General de Sanidad) kan men een medische behandeling weigeren. Inmaculada werd naar een openbaar ziekenhuis in Granada overgebracht (Hospital San Juan de Dios), waar men haar een injectie met pijnstillers gaf, om haar daarna van de beademingsmachine te verwijderen. Ze stierf waardig en naar wens in het gezelschap van haar beste vrienden.

JorgeLeón In 2006 stierf Jorge León nadat iemand zijn beademingstoestel had uitgezet. (Blog van Jorge León :http://destiladospentaplejicos.blogspot.com/). Hij schreef: "Men kan iemand met kunstmatige middelen degraderen tot een levend brein dat losstaat van een lichamelijke drager. We zouden het niet tot zo'n graad van waanzin mogen laten komen".

De katholieke Kerk beschuldigt de plaatselijke autoriteiten euthanasie toegelaten te hebben (http://www.aciprensa.com : Lo que todo católico necesita saber - alles wat een katholiek dient te weten). Ik begrijp die religieuze onverdraagzaamheid niet. Waarom respecteert men die weloverwogen keuze van die vrouw niet? Waarom wil men andere mensen hun grote gelijk opdringen? Waarom laat men door deze onverdraagzaamheid andere mensen lijden? Daar is geen mens mee gebaat!

In Spanje bestaat er een vereniging die zich bezig houdt met het recht op waardig sterven: "Asociación Derecho a Morir Dignamente". Via hun website kwam ik terecht op een Belgische Vereniging Recht op Waardig Sterven vzw (http://www.rws.be/home.html). Je kan er terecht voor allerhande informatie omtrent de euthanasiewetgeving in België en de wilsbeschikking in verband met euthanasie. Misschien iets om over na te denken op een druiligere zondag...

ADMD_DEMORGEN

09-03-07

Vrouwendag - Nawal al Sadaawi

affiches_vrouwendag-klein

In het kader van de Internationale Vrouwendag gaf Lieve Blancquaert gisteren een voordracht "Over vrouwen in Afghanistan en de wereld". Wij hadden redenen te over om deze voorstelling bij te wonen: solidariteit met de emancipatie van de vrouw in de wereld, interesse in het thema, sympathie voor de inrichters (Oxfam, 11.11.11, Markant, ...), een avondje uit, ... Wat mij vooral trof in de toespraak van Lieve Blancquaert was het feit dat door de systematische onderdrukking van de vrouwen van kinds af aan, deze vrouwen op den duur niet meer in staat waren om hun emoties te uiten (naar buiten te brengen). Die vrouwen hadden nooit geleerd emoties te uiten, gezien het hen verboden werd. Mensen, die alle menselijkheid ontnomen worden. Een hopeloze, uitzichtloze vicieuze cirkel. Een typisch kenmerk van een totalitaire staat. Laten wij, bloggers, onze pennen scherpen om dat onrecht te helpen aanklagen.

Laten we vooral niet te luid gaan roepen. In België werd het stemrecht voor vrouwen pas in 1948 ingevoerd. Deze aanpassing kwam niet uit louter emancipatorische redenen, maar eerder uit electorale berekening. In de jaren 60 viel in het Burgerlijk Wetboek nog te lezen dat de man baas was in huis en dat vrouw en kinderen hem moesten gehoorzamen (een overblijfsel van de "Code Napoleon"). Het duurde nog tot 1976 (dertig jaar geleden!) voordat gehuwde vrouwen zonder instemming van hun man een depositierekening op eigen naam konden openen en beheren.

NawalElSaadawiNawal al Sadaawi bracht een bezoek aan de Kamer (werd donderdag helaas bestolen in Mechelen). Deze feministe uit de Arabische wereld vind ik een grote madam. Haar boeken "De gesluierde Eva" en "De val van de imam" hebben mij zeer getroffen. Zij werd in 1972 (!!) uit een topfunctie ontslagen en kwam in 1981 enkele maanden in de gevangenis terecht. Onlangs werd Nawal al Sadaawi in Caïro van godslaster beschuldigd. Een "vergrijp" waarop de doodstraf staat. Nawal al Sadaawi ziet vandaag de dag een revival van de religies. Men heeft God nodig om het onrecht goed te praten. Zij stelt: "Bij elke heropleving van de godsdienst zie je een nog grotere onderdrukking van de vrouw, want in alle heilige boeken ter wereld zijn de mannen meerderwaardig" (Interview in De Morgen, vrijdag 9 maart, "God is geen boek").Ik schreef het ook al: De mens schept goden, om er de anderen de duivel mee aan te doen.

Vrouwen, sta jullie mannetje!

Bloedwarmte

Je zei:
De gevangenis is koud
Ik zal je een wollen mantel sturen
Wikkel die om je heen
Ik zei:
De kilte wordt verwarmd
door liederen van kameraden
herinneringen aan liefde die
bloeien in de takken van omarming
En het is warm
als jij in mijn dromen verschijnt
Je verlangende stem, een opgerakeld fel vuur…
Ik wikkel me in jouw woorden als
een gloeiend hout dat zegt:
Vrijheid
Ik klamp me vast aan mijn visioen,
beteugeld door de geest
bedwing mijn stromende pijn.
Stuur mij geen wollen mantel
maar
kom naar me toe
met de droom.

Ali al-Sharqawi

20:10 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: vrouwendag, nawal al sadaawi, emancipatie, islam, onderdrukking |  Facebook |

03-03-07

UBUNTU

UbuntuMensen Vandaag ben ik UBUNTU aan het uitproberen. Vrije software. De installatie verliep goed. Ziet er leuk uit. Enkel het instellen van het wireless-internet leverde problemen op. Ik ben aangenaam verrast door het OpenOffice-pakket. Deze programma's zien er bijna net eender uit als de beter bekende MicrosoftOffice programma's. OpenOffice is gratis en vrij te verspreiden. Voor de Microsoft-programma's mag je al diep in je geldbuidel tasten. Een nieuwe pc met het linux-operating geleverd (zoals bvb. Ubuntu) zal ongeveer 200 à 300 € goedkoper kosten, dan ééntje met het windows-OS erop. Bij de aanschaf van MicrosoftOffice komt daar nog minstens 300 € bovenop. Niet te geloven dat Microsoft slapend rijk wordt. De microschoft!

ubuntu-defDe missie van Micros(ch)oft is: Poen scheppen. Het mission-statement van Ubuntu ligt mij nauwer aan het hart: Ubuntu is een Afrikaans concept, het betekent "Menselijkheid naar anderen". Het is "het geloof in een universele band van met elkaar delen die de hele mensheid verbindt." Dezelfde ideeën staan centraal in de manier waarop de Ubuntu community samenwerkt. Leden van de Ubuntu community moeten efficiënt kunnen samenwerken, en in deze gedragscode staan de "basisregels" van onze samenwerking. (Lees verder op http://www.ubuntu-nl.org/ubuntu-nl/gedragscode/ ).

Ik hoop dat veel mensen zich van het commerciële juk van Microsoft zullen trachten te bevrijden. Hoe groter onze solidariteit wordt, hoe sterker we zullen worden. Op naar een menselijke wereld. Vandaag dien ik nog noodgedwongen Microsoft op mijn computer toe te laten (wegens teveel Windows-eigen-programma's). Ik maak er werk van die geldschoft van mijn pc te krijgen! Vrije mensen hebben baat bij vrije software!

 UbuntuLinux

De ware gevangenis

Het is niet het lekkende dak,
Noch de zingende muskieten
In de klamme, ellendige cel.
Het is niet het gerinkel van de sleutel
Als de bewaker je opsluit.
Het zijn niet de karige rantsoenen
Ongeschikt voor mens en dier
En evenmin de leegte van de nacht,
Het is niet
Het is niet
Het is niet
Het zijn de leugens die een generatie lang
In je oren zijn getrommeld,
Het is de veiligheidsdienst in razernij
Schandelijke rampzalige bevelen uitvoerend
In ruil voor een ellendig maal per dag,,
De rechter schrijvend in haar boek
Een, weet ze, onverdiende straf noterend
Het morele verval
Geestelijke onvolwaardigheid
Die de dictatuur een schijnbare wettigheid geeft
Lafheid gemaskeerd als gehoorzaamheid
Loerend in onze vernederde ziel
Het is de angst die onze broek bevochtigt
We durven onze urine niet uit te wassen.
Het is dit
Het is dit
Het is dit,
Mijn vriend, dat van onze vrije wereld
Een sombere gevangenis maakt.

Ken Saro-Wiwa

14:37 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: ubuntu, linux, vrije software |  Facebook |

24-02-07

Blogger krijgt 4 jaar cel !

FreeKarim

De 22-jarige Egyptische blogger Abdul Kareem Suleiman Amer werd deze week tot 4 jaar celstraf veroordeeld omwille van het feit dat enkele van zijn teksten beledigend voor de islam zouden zijn. Hij schreef over de emancipatie van de vrouw en de secularisering van de maatschappij (in andere woorden, de scheiding van Kerken en Staat). De jongeman werd reeds op 6 november door de politie gearresteerd omdat hij zou aanzetten tot haat tegen de islam, de president Hosni Mubarak zou beledigen en geruchten zou verspreiden die de vrede verstoren. Hij dreigde tot 11 jaren gevangenisstraf te krijgen. In oktober 2005 werd hij trouwens ook al 12 dagen gevangen gehouden. Zijn bloghttp://karam903.blogspot.com/ (Helaas ben ik de Arabische taal niet machtig, zodat ik zijn teksten niet kan lezen - Een bevriende blog in het Engels vind je op http://bannos.blogspot.com/).

Abdel+Kareem  Name: abdelkareem nabil
Location: alexandria, alexandria, EG

I am down to earth Law student; I look forward to help humanity against all form of discriminations. I am currently studying Law in Al Azhar University. I am looking forward to open up my own human rights activists Law firm, which will include other lawyers who share the same views. Our main goal is to defend the rights of Muslim and Arabic women against all form of discrimination and to stop violent crimescommitted on a daily basis in these countries.

Die moslims hebben geen poot om op te staan. Als God een oppermachtig wezen zou zijn, dan zou hij per definitie niet te beledigen vallen. Maar de mensen houden niet van oppermachtige wezens, veeleer willen ze liever zelf voor God gaan spelen. Onder het mom van "Gods wil" bestieren ze dan de andere mensen met "hun" wil. God als hefboom om de andere mensen je wil op te leggen.

Ik slaag er niet in God te beledigen. Je kan toch iets niet beledigen, dat niet bestaat?

17:26 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: abdul kareem suleiman amer, blogger, free karim, veroordeling |  Facebook |

19-02-07

Zere-tenen-grijsheid

CaveKrahn

De voorbije weken kreeg de discussie, of er al dan niet halal vlees op de bosklassen van het stedelijk onderwijs in Antwerpen geserveerd diende te worden, ruime aandacht in de media. Ik heb in deze discussies weinig standpunten gehoord. Een wolk van welluidende nietszeggendheid hulde het land in een kleurloze grijsheid. De wimpel van de sereniteit werd gehesen. Een teken dat overal zere tenen uitgestrooid lagen. Mag er nog gedebatteerd worden? Wordt anders denken als beledigend ervaren? Mogen we er nog verschillende meningen op na houden? Ik heb een standpunt. Godsdienst dient in alle vrijheid in de privésfeer beleden te kunnen worden. Openbare instellingen dienen zich onafhankelijk van deze godsdiensten op te stellen. Van de gelovigen wordt verwacht dat zij de onafhankelijkheid van de openbare instellingen erkennen en respecteren.

De neutraliteit van een openbare instelling betekent niet dat een openbare instelling geen standpunt ten opzichte van de godsdiensten mag innemen. Een school kan gerust de godsdienstige eis, om meisjes en jongens afzonderlijk te laten zwemmen, verwerpen uit hoofde van het feit dat de religieuze argumentatie daartoe in een moderne seculiere samenleving niet geaccepteerd kunnen  worden. Een school zal zich niet bezondigen aan de neutraliteitsregel door te stellen dat god in de openbare instellingen machteloos is. Hij/zij wordt geacht zich in de privésfeer gedeinsd te houden. Noch het zegenen van het voedsel door geestelijken, noch het bereiden van het voedsel volgens religieuze voorschriften kan binnen een neutrale, godsdienst-onafhankelijke school aanvaard worden. Het vragen om dergelijke handelingen binnen een openbare instelling uit te voeren is een vorm van misprijzen van het onafhankelijkheidsbeginsel van deze instellingen. Het is een niet respecteren van één van de basisbeginselen van onze samenleving, namelijk de scheiding tussen Kerk en Staat.

Tenslotte. Het ware goed de kinderen voortaan slechts een vleesloos menu te serveren. Even smakelijk. Veel gezonder. En nog milieuvriendelijker daarbij. (Een kleine bijdrage tot het verminderen van de opwarming van de aarde!)

VeggieDipPlatter

LEDEMATE

Dat elke lidmaat sy funksie het is nie te betwyfel
So dien die oog as venster van die siel
Die hand as skepper
Die voet as stapper
Die tong as verteller
Maar verkeerde aanwending van ons ledemate
kan ly tot smart:

dieselfde skeppende hand kan sneller van pistool trek
dieselfde voet kan stap in verbode terrein
dieeselfde tong kan kwaad stook en onmin saai.

Wend dan ledemate verantwoordelik aan
en die oog sal dan die dae as vrugbaar ervaar.

Robert J. Pearce

21:37 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: neutraal, halal, scheiding kerk en staat, vrijzinnig, vrijdenker |  Facebook |

12-02-07

Eros in het Aards Paradijs

adam-eve

Iedere lezer kent wellicht het Genesisverhaal. De eerste mensen konden naar hartenlust in het Aards Paradijs rondlopen, slechts één ding werd hen verboden: het eten van de vrucht van de boom van goed en kwaad. (God, een rotzakje, die mensen uitdaagt). De christelijke uitleg die aan het Genesisverhaal gegeven werd klonk voor veel mensen niet aannemelijk en algauw werden andere, voornamelijk erotische, betekenissen aan het eten van de verboden vrucht gegegeven. In het boek "De Beet van de Adder - deel 3 - De tafel van Smaragd. Filosofieën van de Eros en het Goudland" van Hubert Dethier (VUBPress) kun je een vertaling lezen van een  schitterende tekst aan de hand van Beverland (17de eeuw).

“Ik geloof niet, mijn liefje, sprak de slang, dat God aan de mens heeft verboden wat hij aan de dieren toestaat; Hij weet dat jullie niet zullen sterven, maar aan hem gelijk zullen zijn.” Eva in haar eenvoudige onschuld legde hem uit dat het verboden was de vrucht van de boom die oprees in het midden van Adams lichaam te plukken; maar hij onderbrak haar: “Jullie zullen je kunnen vermenigvuldigen, vooruit nu, jongelui, overtref de tortels in de liefkozing, de klimop met jullie omstrengeling, de zeeschelpen door te kussen.” Bij deze woorden raakte Eva het noorden kwijt. Brandend door een vaginale razernij is zij haar onderlichaam niet meer meester; alle voorschriften is zij vergeten, luistert niet meer, maar vraagt, snakt, en wild als dartel vee, loopt zij buiten zinnen als een Bacchante door de tuin van Eden, tot zij met haar gloeiende ogen de begerenswaardige boom bemerkt, passend in haar geslacht. Zij vliegt haar man om de hals, kust hem brandend en met woorden die a.h.w. vingertjes lijken te hebben, hitst zij zijn onschuldig lid op, met haar handjes haar verleiding begeleidend, bijt zij hem in de hals, lacht hysterisch en murmelt met zijn lid in haar hand: “Ik weet dat ook deze hier het wellustig spel niet versmaadt, gebruik de giften van de natuur!”. Zo gaf zij, gedreven door de heilige honger van de vagina, haar lichaam aan de man. Met stoten hebben zij de vruchten geplukt. Maar wanneer de geile nimf door de zweepslagen van de gezwollen staart bevredigd was, beseften zij hun schuld.

Beverland werd door de Vierschaar veroordeeld tot één maand gevangenisstraf en een geldboete en diende te beloven geen dergelijke werken meer te schrijven.

21:03 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: adam, eva, genesis, eros, liefde |  Facebook |

08-02-07

Cupido verkracht

Valentijn-Hartje

Binnenkort is het Valentijnsdag. Dat zul je geweten hebben. Geen winkel is van de kitsch van rode hartjes gespaard gebleven. Een boekhandel heeft zijn aanbod rond dit thema bijééngestald. Een bizarre verzameling van boeken: Het vagina-boek, het penis-boek, ... Ik begrijp er de ballen van. Wat heeft het gelul in die kutboekjes met Valentijnsdag, de dag van de verliefden, te maken? Verliefdheid heeft toch niets met seks te maken? Brengt het iets tot je relatie bij? Weinig, vrees ik. Enkele weekbladen hebben het over het stukgelopen huwelijk van deze kut- en penis-prinses. Voor een goede relatie is meer dan gelul nodig.

Oorspronkelijk verklaarde men op Valentijnsdag zijn heimelijke liefde door een Valentijnskaart. Die traditie wijzigde door toedoen van de commercie. Valentijnsdag werd de dag waarop geliefden elkaar een geschenkje gaven. Daar zijn er natuurlijk wat meer van! En om het nog commerciëler te maken, slaat Valentijnsdag nu op elke liefdesrelatie tussen twee mensen. Daar heb ik geen probleem mee. Dicht bij de deur (300 m) is er een chic restaurant. We trekken wat stijlvolle kledij aan en gaan op stap (letterlijk) naar dat etablissement. Een culinair hoogstandje, een goede babbel, een ontspannen sfeer. Daarna stilletjes naar huis gaan om verder van onze relatie te genieten. Elkaar leren kennen, daar heb je een gans leven voor nodig. Geen boekje dat daaraan helpt.

Cupido

 

Sprankelend liefdeselixir
vergezeld van lauwwarme mousse van bloemkool met
gerookte paling en warm gemarineerd St. Jacobsvruchten

Zeebaars gegratineerd met tomatencompote en mozzarella
in samenspel met doornkreeftje in brickdeeg

Tedere verbintenis van kalfsfilet met z’n zwezerik
op primeurgroentjes

Naspel van nagerechtjes drijvend op passie

Mokka met snoepjes voor zoete mondjes

 

20:17 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: valentijn, cupido |  Facebook |

03-02-07

De mietjes van ons leger

Er hangt angst in ons landje. Bruidjes durven niet meer te huwen uit vrees hun smetteloos witte bruidjaponnetjes op het stadhuis zwart te maken. De schepen in kwestie kreeg er zelfs een kleurtje van. Waarom meiden, met een zwarte ziel, in het wit willen trouwen, begrijp ik overigens niet. In tijden van crisis kun je rekenen op ons leger, denk je dan.

Maar vrees, o lezer, zelfs ons leger heeft zijn meerdere gevonden. Onschuldig en in alle eenvoud heeft de vijand onze dapperen te kakken gezet. Met twaalf (12) C-130 transportvliegtuigen werd onze stek oninneembaar geacht. CH-1 tot en met CH-12 vlogen onverdroten het einder op en af. Na jaren dienst mocht dit eskader wel wat versterking krijgen. En zie, daar kwam CH-14 aangeland!

De mietjes van Brussels Airlines (BA) wisten er alles van. Ooit had er ééntje met dertien bolletjes op zijn staart het luchtruim gekozen. De veiligheidsraad kwam in spoedzitting bijeen en riep die onverlaat ter orde. Door een extraatje werd alle verder opvliegen vermeden. Voortaan kon men nu rustig het zwerk doorkruisen. Helaas. Onze tegenvoeters hebben de dood aan de staart van die vogels zien kleven. Vier - si, het homoniem voor - sterven. Daar kan geen mens meer tegenop.

Dus vrees, o Belgenland. De vijand nadert. Dertien in getale. Dertien in het insigne. Onze overgave is nakend! Geen erg. Meiden, die bang zijn op het stadhuis hun witte bruidsjurk zwart te maken, zijn het verdedigen niet waard!

BrusselsAirlines

20:12 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: leger, c-130, 13, brussels airlines, bijgeloof |  Facebook |

31-01-07

Vogels voeren en beloeren

Vogels Voeren en Beloeren

Dit weekend, zaterdag en zondag 3-4 februari, kun je meedoen met de actie van Natuurpunt!: Vogels Voeren en Beloeren. Je telt het aantal vogels dat je om en rond de voederplaats waarneemt. Die telling maak je dan over aan Natuurpunt (Zie formulieren op hun website). Een leuke manier om de vogels in je buurt of tuin op naam te kunnen brengen. Leer eens de wereld in je nabijheid te ontdekken!

Het voederen van vogels heeft wat gemeen met het bloggen! Ik strooi in deze blog wat geestelijk voedsel uit. Observeer met aandacht al die vrije vogels die hier voorbijkomen. En hoop, stilletjes, dat mijn bezoekers,  af en toe, een graantje van dat geestelijk voer komen meepikken.

weblog-groen

 Insomnia 

Toen de vogel van de slaap
zich in mijn oog dacht te nestelen

 zag hij de wimpers
en bang voor vangnetten
vloog hij weg.

Ibn al-Hammarah

20:26 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vogels, natuurpunt, beloeren, voeren |  Facebook |

26-01-07

Babel

babel

Het Bijbelse verhaal van de toren van Babel (Genesis 11: 1-9) is mij goed bijgebleven. De mensen, die volgens het verhaal, vroeger allen één taal spraken, begonnen bij Sinear een grote toren te bouwen. Ze werkten goed samen. De toren werd hoger en hoger. Het werk van deze nijvere lieden zinde God niet. God strafte deze vreedzame, goed samenwerkende mensen. God liet ze verschillende taken spreken, zodat ze elkander niet meer konden begrijpen, noch met elkaar konden samenwerken. Het werk stokte. God, een wrokkige saboteur, een tegenwerker. "9 Zo komt het dat die stad Babel heet, want daar bracht de HEER verwarring". God is blijkbaar goed in het scheppen van verwarring.

Onlangs stelde Henny Bijleveld, professor Nederlands en Neurolinguïstiek aan de VUB, dat de Vlamingen en Walen een andere manier van denken hebben, omdat de Nederlandse taal anders dan het Frans is opgebouwd. Filosofen beweren al langer dat de taal de manier van denken bepaalt. Ik geloof dat die bewering ook op de culturele (in zijn zeer ruimste betekening) verschillen van toepassing kan zijn. We spreken allen een verschillende taal. Zelfs onze kinderen hanteren een andere taal. Het is daarom begrijpelijk dat wij menig misverstand hebben. Erg is dat niet. Het is erger aan die misverstanden - leze, aan jezelf - niet te willen gaan werken!

Laatstleden gingen we met enkele vrienden naar de film Babel (Alejandro González Iñárritu) gaan kijken. Wereldklasse. Een aanrader. Het ene ogenblik volg je een beklijvend verhaal, gekaderd in de primitieve toestanden van een woestijn in Marokko. Plots beland je geruisloos in de hightech neoncultuur van de metropool Tokio. Al even geruisloos word je wat later in het verhaal van een Mexicaanse nanny betrokken, om dan terug ... Verschillende culturen, maatschappijen, instellingen, sociale geledingen, talen ... misverstanden, tragiek, emoties. Knappe cinema, die wellicht helpt om de anderen beter te leren begrijpen.

Na de film praten we nog wat samen na. De bittere smaak van een Orval harmonieert met het zoete samenzijn. Ik mijmer: Een goed gezelschap heeft geen last van spraakverwarring!

babelFilm

17:30 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: babel, vrijzinnig, spraakverwarring, god |  Facebook |

21-01-07

Oude zak

Om naar mijn werkstek te gaan, neem ik veelal de fiets. Op mijn traject (6 km) kom ik veel schoolgaande jeugd tegen. Sommigen peddelen en kwebbelen op een slaktempo in groep naar school. Ik bel dan even om door te kunnen. Ze maken dan gewillig plaats. Eenmaal ik de groep voorbij gefietst heb, gaan ze mij veelal jennen door massaal te gaan bellen. Dergelijke ondeugendheid staat hen. Ik had het vroeger ook zeker gedaan. Laatst kwam ik twee jongens tegen die al fietsend een zakje chips aan het eten waren. Eén gooide achteloos het zakje weg. Ik fietste langs hem en vroeg hem wat de bedoeling van zijn daad was. Hun sprakeloosheid sprak boekdelen. Ik bleef wat langer dan gebruikelijk naast hen fietsen om er voor te zorgen dat het gevoel van onbehagelijkheid niet te snel weg ebde. Nadat ik weggefietst was begonnen ze te lachen. In de verte hoorde ik nog "ouwe zak" roepen. Het voorspelbare en kenmerkende gedrag van pantoffelhelden.

Het is jammer dat de sociale attitude om de omgeving netjes te houden nog maar weinig aandacht krijgt. Ik keek er altijd op toe dat mijn kinderen hun afval bij zich hielden tot ze thuis waren gekomen. In de lagere school waar ze school liepen, lag er nogal wat zwerfvuil tussen de struiken. Ik stelde eens in de ouderraad voor om de kinderen dat te laten opruimen. Enkele ouders waren daar hevig op tegen met als argument dat de kinderen niet het werk van het onderhoudspersoneel hoefden te doen. Anderen vonden dan weer dat het niet hygiënisch was om dat de kinderen te laten doen. Bij het aanhoren van deze moderne gedachten, voelde ik dat ik oud aan het worden was. Als oude zak had ik altijd het gevoel gehad, dat het wegwerpen van afval op straat net was, als met modderschoenen over een pas geboende vloer te stappen.

GroenHeilige

We zijn groene bladeren waarin vogels
slapen van schaduw en eenzaamheid.
We zijn slechts bladeren en hun geruis.
Onzeker, niet in staat om bloem te zijn,
tot de bries ons beroert en doet trillen.
Waardoor bij elk van onze bewegingen
iedere vogel een ander wezen wordt.

Uit: “Het zout van de taal”, Eugénio de Andrade

10:45 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: ecologie, zwerfvuil, sociaal, opvoeding |  Facebook |

13-01-07

Op maat gesneden

Ashley2006

De 9-jarige Amerikaanse Ashley heeft door een zeer ernstige hersenbeschadiging slechts het geestelijke vermogen van een drie maanden oude baby. Het kind kan noch lopen noch spreken en in bed niet in staat haar hoofd op te heffen. Om haar verzorging te vergemakkelijken kreeg het kind een groeiremmende hormoonbehandeling. Ook de baarmoeder en de borsten werden verwijderd. Deze zogenoemde "Ashley-behandeling" was en is  een heet ethisch hangijzer. De ouders van het kind hebben eenweblog (Naar een betere levenskwaliteit voor kussenengeltjes) geopend waarop zij hun standpunt nader uiteenzetten.

Ik voel ongemakkelijk bij de gedachte dat dit kind op maat gesneden wordt (hier dus letterlijk te lezen). Over het wegnemen van de borstklieren heb ik zware bedenkingen. Het is mij onduidelijk welke verbetering in levenskwaliteit deze ingreep zal bewerkstelligen. Dat haar borsten de verzorgers tot misbruik zouden kunnen aanzetten, is overigens een vrij zware beschuldiging aan al diegenen die met verzorging bezig zijn. Ik volg de ouders in hun argumentatie om de baarmoeder te laten wegnemen. Diegenen die tegen dergelijke medische ingrepen pleiten, hebben dan aan de andere kant weinig of geen problemen met het gebruik van kalmeringsmiddelen, anticonceptie en andere medicatie om de verzorging mogelijk te maken. Wat is er ethischer, een mechanische of een chemische ingreep?

Ik vraag mij af wat ik als ouder zou gedaan hebben, toen men mij na enkele weken zou melden dat mijn kind een zware mentaal handicap zou hebben. Je wil het beste voor je kind. Maar is je kind veroordelen tot een plantaardig bestaan, het "beste" voor je kind? Nu ik geconfronteerd wordt met de problemen van de 9-jarige Ashley, zou ik waarschijnlijk voor euthanasie gekozen hebben. Zou ... voorwaardelijk ... als je er zelf niet onmiddellijk, lijfelijk mee geconfronteerd wordt, dan is het wel gemakkelijk oordelen natuurlijk.

Ashley

OPROEP!

De NFBV, de ICN en de WMA vragen de vernietiging van de doodstraf tegen de Palestijnse arts en de vijf Bulgaarse verpleegkundigen.

Petitie opgesteld door de NFBV (Nationale Federatie van Belgische Verpleegkundigen).

De NFBV is lid van de ICN (Intenational Council for Nurses) die 13 miljoenen verpleegkundigen van de hele wereld vertegenwoordigt. De NFBV steunt de oproep van de ICN en de WMA (World Medical Association) en wil graag deze petitie aan de Libische autoriteiten sturen :

Wij zijn verbijsterd over de doodstraf door het Libische gerecht tegen de Palestijnse arts en de vijf Bulgaarse verpleegkundigen uitgesproken. De beslissing van 19 december 2006 houdt geen rekening met de wetenschappelijke bewijzen waardoor duidelijk aangetoond is dat de kinderen geïnfecteerd werden vòòr de veroordeelde gezondheidswerkers in functie kwamen.

Hoeveel kinderen moeten er nog in de Libische ziekenhuizen sterven vooraleer de Libische  regering zich met de oorzaak van het probleem zal inlaten ?

Wij willen blijven geloven dat er hoop is op een rechtvaardige behandeling voor deze dokter en verpleegkundigen en wij doen nogmaals een beroep op het Libische Hooggerechtshof om de doodstraf te vernietigen.

Elke dag over heel de wereld, werken miljoenen verpleegkundigen aan de verbetering van de gezondheid, dikwijls met gevaar voor hun leven.

De NFBV vraagt ook om een werkonderbreking van 2 minuten op 19 januari 2007 te 12u00 in alle gezondheidsinstellingen. Op dat ogenblijk zal de petitie aan de Libische ambassade te Parijs afgegeven worden.

M. Dumont, Voorzitter NFBV

Deze petitie ondertekenen

20:40 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: ashley, nfbv, doodstraf, libie, euthanasie |  Facebook |

09-01-07

Royale sluitingspremie

baby-met-kroon

Iedere maand krijgt de sociale zekerheid een stevig part van mijn loon. Ik ben daar niet rouwig om, omdat welzijn en welbevinden slechts in een context van solidariteit openbloeien kunnen. Dankzij onze solidaire bijdrage krijgen een aantal mensen zicht op een aangenamer leven. Als die mensen hulpbehoevenden of mensen op rust zijn, dan draag ik die solidaire bijdrage een warm hart toe.

Een klein aantal mensen ontvangt een wel bijzonder royale gift uit onze afgestane centen. Wie het geluk heeft uit de vagina van de koningin, de wereld in geworpen te worden, ziet zich levenslang royaal beloond worden. Wat er aan die koninklijke vagina zo bijzonder is, weet ik niet. Zelfs het wetboek brengt er mij niets over bij. Ik dacht bovendien dat die uitgeworpenen ons dankbaar zouden zijn voor de royalty's die ze van ons mogen ontvangen. Integendeel! Enkele jaren geleden bracht de vorst een bezoek aan ons bedrijf. Vol verwachting en met ernstige, doch vriendelijke blik, stond ik aan mijn bureau (waarin ik de vorige dag, manu militari weliswaar, alle republikeinse leuzen had dienen te verwijderen) deze man op te wachten. Ik rekende op een schouderklopje voor mijn maandelijkse bijdrage aan zijn welbevinden en dat van zijn familie. Toen de vorst, en passant, mij slechts een ampele blik gunde, bracht de gedachte dat ondank 's werelds loon is, kilte in mijn gemoed.

Ja, die man en die vrouw kennen hun wereld niet. Zelfs hun kinderen loven onze solidaire bijdragen niet. Daar is slechts één oplossing voor: We sluiten alle koninklijke vagina's. Daar krijgen ze een symbolische sluitingspremie voor. Ten eerste, omdat we geen onmensen zijn en ten tweede omdat we blij zijn, dat voortaan iedere vagina nu gelijk voor de wet zal zijn.

LVG200507190191lbI002.jpg595

IN BOEKEN STERVEN

Voornaam, achternaam,
Haakjes openen,
Geboortejaar, streepje, sterfjaar, punt.
Haakjes sluiten.

Nu is hij in boeken een voor- en achternaam –
Twee jaartallen tussen twee haakjes.

Onderaan de bladzij of een eindje verderop
Staan zijn werken, wanneer ze zijn gedrukt.
Een korte of een lange lijst
Boektitels,
In uw hand als stervende vogels.

Het streepje tussen de haakjes,
Daar zit alles in:
Zijn hoop, zijn angst, zijn tranen, zijn geluk,
Daar zit alles in.

Hij zit nu in boeken
Op de plaats van één streepje gevangen,
Ook al leeft hij nog steeds, veilig is hij nooit;
U kunt hem zo ter dood brengen.

Behçet Necatigil

20:10 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vrijzinnig, laurent, royalty, koning |  Facebook |

02-01-07

Voorname voornemens

Bij de aanvang van het nieuwe jaar heeft menigeen de neiging om met "goede" voornemens voor de dag te komen. Enkelen van onze vrienden zullen de zoveelste poging ondernemen om te stoppen met roken. Ik vrees dat het boter aan de galg zijn. Gelukkig zal de nieuwe wetgeving er voor zorgen dat voortaan onze gastronomische genoegens niet meer door rookwalmen verkracht zullen worden. Alhoewel ... Het zenuwachtig naar buiten lopen om aan die onbedwingbare zuigreflex te voldoen, zal waarschijnlijk het gezellig tafelen geen goed doen.

Op Oudejaarsavond kwam de terechtstelling van Saddam Hoessein onze gesprekken opfleuren. Schurken die een schurk ombrengen. Huilende wolven, die de bevolking naar nog verdere ontmenselijking opjagen. Waarom wordt Saddam Hoessein een schurk genoemd? Toch niet omdat hij verantwoordelijk is voor duizenden doden? Of wel? De voornemens van de heren Bush en Blair hebben al duizenden mensen het leven gekost. Straks, na hun ambtstermijn schrijven ze, rustig genietend van het leven, hun mémoires. Geen leger die ze uit hun hol zal halen.

Het is prettig bij de jaarwisseling wenskaartjes te ontvangen. Op een kaartje uit Duitsland stond volgend juweeltje: "An Weihnachten sollte man sich Zeit nehmen, eine Kerze anzuzünden und nichts anderes tun, als ihr beim Abbrennen zuzuschauen." Op Kerstmis zou men de tijd moeten nemen om een kaars aan te steken, om dan niets anders te doen dan ze bij het opbranden gade te slaan. Dat ga ik nu doen ... Ideaal om over "goede" voornemens te mijmeren!

KaarsenAansteken

Kaarslicht

Zodra zijn wiek
is aangestoken
snelt het naar zijn einde toe

Zwak is de weerstand
tegen het zoeken naar duisternis.
Van wie heeft het de kracht
voor zijn stille opoffering geërfd?

Maar het treurt niet,
de beperktheid van zijn levensduur ten spijt
en geniet ieder opflakkerend moment in een dans.

Hwang Kum-chan

20:37 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vrijdenker, vrijzinnig, voornemen, oudejaar, wenskaart |  Facebook |

23-12-06

Feestmenu

head2
Feestelijk menu
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Apéritief

Muziek van de glimlach

~~~

VOORGERECHT

De WARMTE VAN DE OMHELZING

~~~

HOOFDGERECHT

DE VREUGDE MET ANDEREN SAMEN TE ZIJN

~~~

DESSERT

DE SOLIDARITEIT JE MENU TE DELEN

~~~
voeux

17:03 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: feestmenu |  Facebook |

17-12-06

De Taliban van het Vaticaan

veglia

De zestigjarige Italiaan Piergiorgio Welby lijdt aan een spierziekte. Hij vroeg onlangs aan de Italiaanse president Giorgio Napolitano om euthanasie te legaliseren, zodat hij eindelijk een verzoek kan indienen om te mogen sterven. Het verhaal deed me denken aan de aangrijpende film Mar Adentro van de regisseur Amenábar. Ramón Sampedro werd door een ongeval verlamd (waar gebeurd) en besluit na meer dan vijfentwintig jaren aan het bed gekluisterd te zijn, dat zijn leven voor hem geen zin meer heeft. Ramón Sampedro verzoekt de Spaanse overheid om op een legale manier te mogen sterven, maar dat recht wordt hem niet gegund. Ramón sterft tenslotte op een 'illegale' manier door cyankali in te nemen. Een film met diepgaande dialogen, schitterende beelden en een aangrijpend verhaal.

Een Italiaans rechter besliste onlangs dat voor Welby geen euthanasie toegestaan wordt. Met enig sarcasme wordt gesteld dat Welby het recht heeft om af te zien van kunstmatig levensbehoud, maar dat hij geen hulp kan inroepen om de apparatuur uit te laten schakelen (Op straffe van vijftien jaar gevangenis). De man is volledig verlamd. Je kan die beslissing lezen als: 'We laten je creperen'. Het laat pijnlijk de mededogenloosheid van het Vaticaan zien. Wanneer komt de tijd dat Italië van die Taliban wordt bevrijd?

Meer info op de weblog van Welby : http://www.calibano.ilcannocchiale.it/ of op de websitehttp://www.radicali.it/

 

21:08 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vrijzinnig, vrijdenker, taliban, welby, euthanasie |  Facebook |

08-12-06

GebedsGebod

Somalie1

De inwoners van de de Zuid-Somalische stad Bulo Burto (Bulo-Burde?) kregen deze week via de luidsprekers te horen dat wie niet vijf maal per dag bidt onthoofd zal worden. Dit decreet maakte hun tot koploper in de fundamentalistische godsverering. Met een koppig man als sjeik Hussein Barre Rage lukt het niet langer onverschillig je kop van god af te wenden. Ellende genoeg in dat land. Onlangs werden jongeren uit de bioscopen gehaald omdat ze naar het voetbal aan het kijken waren. Zo wordt het moeilijk in het doel te leren koppen. Zelfs de Khat (stimulerende bladeren waarop gekauwd wordt) werd verboden. Zo kan men er voortaan beter het hoofd bijhouden. Alhoewel. Wie zou er met al die ellende niet eventjes uit de bol willen gaan? Gelukkig werd het de vrouwen verboden nog langer in de zee te baden. Kopje onder kunnen ze alvast niet meer gaan.

Stelde de Profeet Mohamed echter niet: De Boodschapper van God zei: "Ik waarschuw jullie voor extremisme in de godsdienst want er waren gemeenschappen die voor jullie kwamen die vernietigd werden als gevolg van hun extremisme in de godsdienst." (Gemeld door an-Nasaa'ee [5/268], ibn Maajah [no. 3029], Ahmad [1/215, 347]) . Of heeft sjeik Hussein Barre Rage zich dat niet in het hoofd kunnen prenten?

Somalie2

als niemand
luistert
naar niemand
vallen er doden
in plaats van
woorden

Jana Beranová
uit: Geen hemel zo hoog
Bussum Agathon 1983

20:36 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vrijzinnig, relifacisme, godsdienst |  Facebook |

04-12-06

Een mooi Sinterklaasgeschenk

Kinderfresser_8

Dit weekend stak ik mij opnieuw in het habijt van een actueel heilig man. Met de filosofie van die man heb ik geen uitstaans, noch minder met de commerciële instanties die hem in het leven houden. Niettemin neem ik de uitbeelding van die schijnheiligheid au sérieux. Het is niet die trieste figuur, die een belangrijke opvoedkundige waarde voor het opgroeiende kind heeft, nee, het is in de ontmaskering van hem en zijn kinderfresser dat een belangrijke levensles verscholen zit! Het kind krijgt zicht op een complot waarin zelfs zijn ouders een hoofdrol speelden. Ze hebben hem/haar een tijdje voorgelogen omwille van de levenswijsheid die hij/zij hieruit diende te leren. Een leugentje om bestwil. Men laat het kind zien dat door goedgelovigheid, men hem/haar om de tuin leiden kan. Nu is dat nog goed afgelopen - het was een aangename les - later zal die goedgelovigheid wel eens slechter kunnen uitpakken. Wees dus voortaan wat kritischer met hetgeen men je vertelt.

Andere belangrijke pedagogische waarden heb ik uit het Klaasgebeuren nog niet kunnen destilleren. Integendeel! Het opvoeren van een blanke man met een zwarte knecht is maatschappelijk bedenkelijk. Het paternalistisch karakter van het tafereeltje al evenzeer. De moraal, dat wie braaf is, lekkers krijgt en wie stout is, de roe, is de moraal die dient om onderdrukten verder onderworpen te houden. Wie omwille van het klontje suiker slechts goed doet, handelt omwille van de beloning (de hemel) en niet vanuit het besef van een morele plicht. Het is opvoedkundig verkeerd om kinderen op dergelijke manier waarden bij te brengen. Het klontje suiker brengt geen moreel besef bij.

De kinderen wuiven ons de school uit. Daaag, daaag, dag, Sinterklaas! Mijn duivelse plicht zit er op. Straks zullen sommige kinderen wakker worden en zich beginnen afvragen met welke vertelseltjes ze nog allemaal zoet gehouden worden. Die bewustwording is het mooiste geschenk dat ze ooit van Klaas gekregen zullen hebben...

GeenMijters

Zangles

De mens
vond de kooi uit
vóór
de vleugels.

In de kooien
zingen gevleugelden
over de vrijheid
van het vliegen

Voor de kooien
zingen ongevleugelden
over de billijkheid
van kooien

Vjatseslav Koeprijanov

21:06 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vrijzinnig, sinterklaas, opvoeding, vrijdenker, poezie |  Facebook |

27-11-06

Mechanische gedachten

Tal-Platonov(1973)

De regels van het schaakspel zijn eenvoudig. Ieder stuk kan volgens een gegeven regel over het bord bewogen worden. De eenvoudige (primitieve) stukken bewegen op een logische (voorspelbare) manier over het bord. Soms neemt het spel, voor ons, beperkte wezens, een "onvoorspelbare" wending. "We hadden het niet gezien". Ter ontspanning, span ik mij wekelijks in om de schaakopgave in de vrijdageditie van De Morgen op te lossen. Voor bovenstaande stelling gold de opdracht: "Wit speelt en wint". Na een twintigtal minuten denkwerk dacht ik een oplossing gevonden te hebben. Omdat ik onmiddellijk de vruchten van mijn denkwerk wilde plukken, liet ik de stelling door het schaakprogramma Fritz analyseren. Fritz liet na ampele seconden doodleuk zien dat mijn oplossing niet goed was. De enige goede oplossing was mat in 4 zetten: 1. Dd2-h6 Tc3*g3, 2. Lh5-g6 Tg3*h6, 3. f5*g6 f7*g6, 4. Dh6*f8 Mat. Het viel me zwaar mijn verstand in een oogwenk  door een machine op een hoopje gespeeld te zien worden.

Denk die machine nu beter dan ik? Als schamele troost kun je opperen dat ik bewust ben van het feit dat ik schaak (denk), daar waar die machine slechts een ellenlange lijst van door mensen bedachte bevelen (gedachten?) razendsnel uitvoert. Een machine als gedachten-versterker. Fijn dat de mens zoiets kan bouwen. Kunnen we ooit een machine bouwen die zelf gaat gaan denken? M.a.w. die van zichzelf bewust is? Ik ben benieuwd welke gedachten dergelijke machine zou kunnen ventileren. Maar zolang we niet goed weten wat denken juist is, zullen we waarschijnlijk geen machine kunnen bouwen die kan denken. Raar eigenlijk. We weten allemaal wat denken is, alhoewel we het eigenlijk niet weten. Raar wat een cocktail van chemische stoffen allemaal vermag. Als een hoop chemische stoffen kan denken, wat belet dan een complex van elektronische circuits het te doen?

ajedrez

Een man, bonkend op zijn gedachten:
'Jullie maken mij altijd, altijd verdrietig!'
ging ze te lijf,

en zij deinsden terug, trokken hun kraag op,
maakten hun rug krom,
wat moesten ze doen?

en die man liep langs een weg
en troostte zijn gedachten, betuigde zijn spijt aan zijn gedachten,
schaamde zich voor zijn gedachten,
beloofde ze alles, alles,

in het licht van de ondergaande zon.

Toon Tellegen (Uit de bundel Er ligt een appel op de schaal)

21:45 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vrijzinnig, denken, schaken |  Facebook |

19-11-06

Bloedzuigers

WallTeleconference

Druppelsgewijs vult het teleconference-zaaltje zich voor de aanstaande mededeling van de CEO. Er wordt gelachen en geschertst. Een indicatie dat de hoofden overlopen van onzekerheid en spanning. Een secretaresse, in vlees en bloed, zal de console bedienen. Het geroezemoes ontdooit haar ijskoude ernst niet. Op het kamerbrede scherm verschijnt het bedrijfslogo. Er valt een religieuze stilte. Plots weerklinkt een bijbelse stem: "Of de ontvangst in orde is" (In het Engels, of course). Iedereen knikt. De secretaresse typt snel deze stilzwijgende bevestiging in. Daarna grijpt een stilte iedereen vast. Ongelofelijk wat een hightech-communicatie-technologie vermag.

Een pauselijke stem doet cijfers en grafieken op het scherm voorbijschuiven. Een schijnbaar complex cijferkleed omhult deze schaamteloos eenvoudige theologie: "De aandeelhouders willen meer geld". Als ketter, ik heb namelijk een zekere weerstand om mensen, die al teveel hebben, nog meer te geven, voel ik mij hier in deze tempel amper op mijn gemak. Ieder organisme kan slechts een bepaalde hoeveelheid bloedzuigers verdragen. Of niet? Onze divisie doet het volgens het orakel niet goed. We maken al jaren winst, maar dat volstaat niet meer. De hogepriesters hebben vastgesteld dat de groei van onze winst mangelt. Voor ons gaat het goed, volgens hen zijn we ziek. Als we deze situatie niet binnen de twee à drie jaren kunnen corrigeren, zullen we onverbiddelijk uit de koers gehaald worden. Of er nog vragen zijn? Gehypnotiseerd door de toverformules van het multinationale ondernemen durft niemand zijn stem kwijt in de anonimiteit van de zwarte microfoon-piramide. Vol onbehagen, verlaten we de eredienst.

Buitengekomen vertellen we de andere menselijke grondstoffen de zopas vernomen blijde boodschap. Dat gaat moeilijk, want het zijn onbeschaafde mensen die nog termen als "inzet, creativiteit, dienstverlening, welbevinden, duurzaamheid, menselijkheid, tewerkstelling... " durven te gebruiken. Straks zullen ze gesaneerd worden. Economische hygiëne. In een wegwerpeconomie belanden vroeg of laat alle grondstoffen op de vuilnisbelt.

teleconference

Elementaire behoefte

Ik wil helemaal niet
voortdurend
ergens anders heen. -

Maar het
mogen
kunnen.

Heinz Kahlau

19:35 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vrijdenker, vrijzinnig, saneren, afdanken, economie |  Facebook |

12-11-06

Een zwarte en een witte kat

black_cat-1

De voorbije week had ik problemen om een visie, die mij vroeger helder voor de geest stond, op het papier te sublimeren. Raar, dat die blubber onder je hersendak soms een kristalhelder water kan zijn en wat later in een mistige poel kan veranderen. Ik had beloofd een tekst voor een toespraak in te dienen, maar dag na dag schreef ik zinnen, die ik de volgende dag gallig als prietpraat, hoogdravend, off the record, belachelijk de virtuele vuilnisemmer inkieperde. Twee dagen na de deadline kon ik uiteindelijk (maar niet geheel tevreden) mijn tekst ter vertaling doorsturen. Een verademing getemperd door een wrang gevoel, de beloofde term juist niet gehaald te hebben. De geest had dus een verzetje nodig. Ik trok naar de bibliotheek om er een ontspannende film te gaan zoeken. Ontspanning is voor mij geen synoniem met goedkoop. "Goedkope" ontspanning wekt eerder ergernis op. Dergelijke overspannen gedachten kun je bezwaarlijk ontspannend gaan noemen. Ik kreeg een film van Emir Kusturica in handen: "Black cat, white cat". Zijn film "Underground" had mij vroeger aangesproken en zelfs zijn film "Life is a miracle", die door de critici lauw onthaald werd, was mij als "aan te raden" bijgebleven. De films van Kusturica zijn ongeordend, speels, kleurrijk, waanzinnig, hilarisch, goed in beeld gebracht en doorspekt met zigeunermuziek (bvb. Goran Bregovic - Kalasnjikov haalde een tijdje geleden de hitparade). Ongeordend, speels, hilarisch ... op en top ontspanning dus!

black-cat-white-cat_2

"Black cat, white cat" is een film met een wel heel originele happy end. Dadan krijgt er zijn verdiende loon door er letterlijk in de stront te vliegen. Een knotsgekke film vol gestoorde karakters, waar je, wonderlijk genoeg, na een tijdje voor enkelen sympathie begint te krijgen. De regisseur laat menselijke chaos en onrust contrasteren met enkele prachtige, rustige natuurbeelden. Maar na deze schijnbare rust, gaat de gekte gewoonweg verder. Zelfs de neerhofdieren lopen er met allerhande "gekke" gedragingen in de kijker. Maar doen die dieren wel gek? Wat te denken van een operette-zangeres die met haar kont een spijker een balk trekt? Of van Dadan die coke snuift uit een kruis (Wie is hier de ware god?) en zich laat omringen door wellustige pin-ups, terwijl ondertussen "I'am a pitbull-terrier" uit de boxen schalt. Enkel twee poezen (een witte en een zwarte) kijken gedistingeerd vol ongeloof toe. Absurditeit, gekheid, chaos, ongewoon, origineel, romantiek, prachtige muziek (No Smoking orchestra), een happy end, ... Ontspannen genieten van een film, meer hoeft dat niet te zijn ...

21:04 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: vrijdenker, film, kusturica |  Facebook |

29-10-06

Noch hart- noch basisnoten

Het Parfum1

Verleden week naar de film Perfume: The Story of a Murderer  gaan kijken. Ik had ergens, in de vorige eeuw, het boekHet Parfum van Patrick Süskind gelezen. Alhoewel grote delen van het verhaal uit mijn geheugen vervlogen waren (geuren vervliegen), was het boek mij als intrigerend, origineel, emotioneel geladen en amusant bijgebleven. Beklijvende literatuur. Het had iets van een kwaliteitsvol parfum, waar na het verdwijnen van vervolgens topnoten en hartnoten, de basisnoten je nog lang aangenaam bijblijven. De auteur van het boek wist een wereld van geuren en geassocieerde emoties in onze geest te toveren.  Ik sta nog altijd perplex hoe een geschreven tekst, in essentie wat zwarte tekens op een stuk papier, gewaarwordingen, gevoelens in je kunnen oproepen. Welke toverkracht schuilt er dan niet in bewegende beelden waar kleuren, lichtspel, scenario en geluid oog en oren proberen in te  palmen?

De filmkunst begeeft zich in andere dimensies dan de kunst van het schrijven. Ik was benieuwd hoe de regisseur de prozaïsche kunst van Het Parfum in zijn dimensie zou omtoveren. Ja, zelfs een rationalist als een vrijdenker gelooft nog in toverwerk! Enfin, voor zover het kunst betreft, natuurlijk...  Regisseur Tom Tykwer had in de  film Lola rennt schitterend werk geleverd en in die zin was mijn scepsis om de verfilming van het boek te gaan zien enigermate getemperd. Ik was benieuwd hoe de regisseur het aanraken op afstand, het ruiken, het besnuffelen cinematografisch zou gaan realiseren. De acteurs hebben puik werk afgeleverd. Ben Whishaw weet Jean-Baptiste Grenouille goed te vertolken. Enkele scènes zijn evenwel futloos, geurloos, bvb. het toch belangrijke moment op het plein waar Jean-Baptiste Grenouille terechtgesteld zou worden - het is triest om zien hoe ongepassioneerd het publiek met elkaar de liefde bedrijft. De eindscène is een afknaller en dat doet natuurlijk de film geen deugd. De regisseur zoekt zijn toeverlaat in een vertelstem, een voice-over om te gaan vertellen wat niet getoond kan worden. Ik had hier meer "verbeeldingswerk" verwacht of in in ieder geval een invalshoek met beelden die de verbeelding deden oproepen. Het boek had mij voor Jean-Baptiste Grenouille weten te winnen. In de film stak mijn sympathie voor deze psychopaat onder het nulpunt. Vandaar mijn ergernis over deze film?

De film Het Parfum is net zoals een goedkoop parfum. Wat topnoten, die vooral belangrijk zijn om het goed te kunnen verkopen. Hart- en basisnoten ontbreken naar mijn gevoel. Het bekijken van de film gaf oppervlakkige emoties, weinig diepgang. Gaan kijken mag, maar hoeft niet.

Het Parfum1

EXOTISCH PARFUM

Als ik mijmerend op een zwoel herfstavonduur,
De geur van je warme borst heb opgenomen,
Dan duikt menig zalig strand op in mijn dromen,
Verblindend onder een eentonig zonnevuur.

Een loom eiland met eigenaardige bomen
En smakelijke vruchten als gaven der natuur;
Waar mannen krachtig zijn maar tenger van postuur
En waar vranke vrouwenogen vreemd overkomen.

Naar lieflijke klimaten geleid door je geuren,
Zie ik een haven met veel gehavende zeilen
En masten, maar waar het goed is te verwijlen.

Terwijl de groene tamarindes parfums plengen,
Die in de lucht zweven om mij op te beuren,
Zich in mijn ziel met zeemansliederen mengen.

Charles Baudelaire

13:18 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: patrick suskind, film, het parfum |  Facebook |

18-10-06

Wolken van herinnering

De moeder van één van onze vrienden kwam plots te overlijden. Onhandig en onwennig probeer je dan wat woorden van troost te formuleren. Tenslotte ga je naar de afscheidsplechtigheid. Een afscheidplechtigheid in een katholieke kerk onderga ik als een verplicht nummertje. De overledene fungeert er veelal als een evangelische voetnoot. Je hoort er veel over god, weinig over de mens die er niet meer is. De herinnering aan dat voorbije leven wordt er begraven onder een loodzware mantel van dogmatiek. Het lijkt wel een laatste poging om het zieltje binnen de geloofsgemeenschap gevangen te houden. Het gerinkel bij het collecteren van het stoelgeld weerklinkt als een vloek in de sereniteit. Het gelaat van de priester verstrakt als ik ostentatief van ver een munt in de schaal gooi. Ik heb geen uitstaans met het mij voorgehouden kruis en bepotel het bijgevolg niet. Ik neem een herdenkingskaartje en  geef nog een korte groet in de richting van de kist. Eenmaal buiten gekomen doet een heerlijke herfstzon mijn ergernissen aan het dogmatisch gepreek verdampen. Nu kom ik open voor herinneringen. Ik lees het kaartje met een verlicht gemoed. Gevoelens werden in zwarte letters gesublimeerd. Bij het lezen stijgen deze uit het papier op en waaieren langzaam tot wolken uit. Wolken van herinnering. Herinneringen lijken namelijk op wolken. Ze zijn onbereikbaar en symboliseren zo het eeuwige verlangen. Ze nemen de ene na de andere vorm of kleur aan en verbeelden zo onze wisselende herinneringen. De schaduwen die deze wolken afwerpen, staan voor de schaduwen van ons verdriet. Wie het prachtige kleuren- en vormenspel van de herinneringen ziet, zal minder last van de schaduw van het verdriet hebben!

INSCRIPTIE

Zeg me
waarin
graveer ik
je naam?

In de hemel?
die is te hoog
in de wolken?
die zijn te vluchtig.

In de boom
die geveld en gebrand wordt?
in het water
dat alles wegspoelt?

In de aarde
die men vertrapt
en waarin alleen
doden liggen?

Zeg me
waarin
graveer ik
je naam?

In mij
en in mij
en steeds dieper
in mij.

Erich Fried

19:32 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vrijzinnig dogma kerk overlijden herinnering |  Facebook |

11-10-06

Dardo Sebastián Dorronzo

Eén van mijn favoriete websites is de website LoQueSomosLoquesomos: “Partidarios de la Libertad de Comunicación” – Aanhangers van vrijheid van communicatie. Soms denken we vrij te zijn (dat wil de reclame ons vooral doen geloven, maar zij prediken enkel afhankelijkheid van het merk dat ze voorstaan), maar onze ‘onvrijheden’ zijn talrijk (denk maar aan de consumptie-dwang). Anderen zijn er op uit om op slinkse wijze die vrijheid te gaan manipuleren. (Het Vlaams Blok pakte jaren geleden met de slogan “Wij zeggen wat U denkt” uit. Dat valt te lezen als “Wij zeggen wat U moet denken” En als jullie niet denken wat wij zeggen, dan ...). Voor wie deze tekst leest is wellicht het internet, het bloggen zijn grote onvrijheid! Is het al dwangmatig gedrag geworden of kun je nog zonder? De website Loquesomos eindigt consequent hun voorstelling “Wie zijn wij? met “Leg nu je computer af en ga de straat op, ga naar het leven om te leven”.

Op deze website trof mij het verhaal van de verdwenen journalist en dichter Dardo Sebastián. Het verhaal speelt zich een dertigtal jaren gelden in Argentinië af. Generaal Jorge Rafael Videla had er op 24 maart 1976 middels een gewelddadige coup Isabel Perón van de presidentiële stoel gestoten. Het werden 6 jaren van geweld, moord en onderdrukking. Er werd geen vrije meningsuiting getolereerd en de tegenstanders van het regime “verdwenen” (dwz. gefolterd, vermoord of levend uit een vliegtuig gegooid). En dan te bedenken dat vele Vlamingen sympathieën voor dergelijke fascistische toestanden hebben!

Dardo Sebastián Dorronzoro werd geboren op 14 juli 1913 (San Andrés de Giles in de provincie Buenos Aires). Hij was journalist, schrijver, dichter. Een vurig socialist. In zijn tekst ‘Declaración jurada’ – De eed, noemt hij zichzelf een dichter van de revolutie (un poeta revolucionario). Om dit slachtoffer van het fascistisch geweld te herdenken, heb ik een tweetal gedichten van hem vertaald. Ik publiceer eveneens de originele Spaanse tekst daar ik geen specialist in het vertalen van Spaanse teksten ben.

Op 25 juni 1976 werd Dardo in zijn huis in de wijk barrio La loma, Luján. ontvoerd. Zijn vrouw deed volgend relaas: Op 25 juni 1976, om 13 uur, klopten twee personen gekleed in burger, bewapend met machinegeweren, op de deur van ons huis. Toen ik opendeed, richtte ze een wapen op mij. Ze zeiden dat ze van de Federale Politie waren en met mijn man wilden praten. Ik riep hem en ze zeiden hem dat ze hem “een paar vraagjes”' wilden stellen. Mijn man nodigde hen uit plaats te nemen in zijn schrijfkamer, maar zij zeiden dat buiten beter was. Ze trokken hem toen direct naar buiten en sloten mij in huis op met een sleutel. Ik rende naar een raam om naar buiten te kijken, maar een man die voor ons huis stond bedreigde me met een machinegeweer en gebaarde me te zwijgen. Ik hoorde het geluid van (twee) auto's die mijn man meenamen en er snel vandoor gingen. Vanaf dat moment heb ik nooit meer iets vernomen, ondanks de oneindige hoeveelheid officiële stukken die bij de verschillende afdelingen van de Staatsveiligheidsdienst zijn gedeponeerd.

Argentinie portret Dorronzoro

EED

Het is niet enkel de maan noch de dauw noch het hemelsblauwe licht van de vogels, maar het kan evengoed een oude espadrille zijn, geheel verweerd, al bijna dood na het stappen naar fabrieken, steigers of op de harde en hete wegen in november. Nee, niet alles dat poëtisch is hoeft mooi te zijn.

Ik heb kerels gezien, grijs zoals de aarde aarde eet, ik heb ze hier gezien, in lompen vol vettigheid, kruipend, ik heb ze aangeraakt, hun ziel gestreeld en in engelen, vlinders en septemberwind veranderd. Want alles voordat het poëzie wordt dient door mijn hart te gaan om het dan naar bovenin te schreeuwen, in stemming met mijn ziel te brengen, mijn gezicht naar de hemel gericht. Alles dient door mijn bloed te gaan, door mijn beenderen, door mijn ademhaling, door het hart van mijn bloed.

Ja, ik ben een dichter, geen maker van mooie verzen. Ik ben een dichter die houdt van hen die liefde noch brood krijgen, van hen die weggaan zonder te zijn aangekomen, van hen die soms glimlachen, van hen die soms dromen, van hen die de moed vinden een geweer ter hand te nemen en te vertrekken om te gaan sterven voor het leven.

Om het kort te stellen. Ik was, ik ben en ik zal een dichter van de revolutie zijn. Boven mijn graf zullen zij een vuist opgang zien maken.

Declaración jurada

No es solamente la luna ni el rocío ni la luz celeste de los pájaros, puede también ser una alpargata vieja, toda agujereada, toda casi muerta después de andar fábricas, andamios o duros y calientes caminos de noviembre. No, no necesariamente todo lo poético debe ser bello.

Yo he visto horribles chicos grises como la tierra comiendo tierra, yo los he visto ahí, con sus andrajos y su mugre, reptando, y los he tocado, acariciado su piel y convertido en ángeles, en mariposas, en viento de septiembre. Porque todo antes de ser poesía debe pasar por mi corazón, darlo vuelta con el grito para arriba, colocarlo para el alba, cara al cielo. Todo debe pasar por mi sangre, por mis huesos, por mi respiración, por el corazón de mi sangre.

Pues yo soy un poeta no un hacedor de versos bonitos. Yo soy un poeta que ama a los que no tienen amor ni pan, a los que se van sin haber llegado, a los que a veces sonríen, a los que a veces sueñan, a los que a veces les crece un fusil en las manos y salen a morir por la vida.

En suma: yo he sido, soy y seré un poeta revolucionario.
Sobre mi tumba verán florecer un puño.

20060318GG_0039

De vrije mens

Er waren eens twee mannen in een kerker

Waarom ben je opgepakt? – vroeg de ene.

Omdat ik vrij ben – antwoordde de andere.

En wat is dat vrijheid?

De vrijheid bestaat niet, zoals de mens niet bestaat. Er bestaat slechts de verlangende mens en de vrije mens.

En wat betekent het een vrij mens te zijn?

De vrije mensen willen niet zeggen en niet doen, wat men zegt en doet.

En als ze je dwingen?

De vrije mens glimlachte.

Precies, zei hij, daar bevindt zich de kracht van de vrije mens. Niemand kan mij dwingen iets te zeggen of te doen wat ik niet wil.

Niettemin, zei de andere, voor het ogenblik, bijvoorbeeld, dwingen ze je niet bij de vrouw waar je van houdt te zijn.

En wie zei je – antwoordde de vrije mens – dat ik niet bij haar ben?

 

El hombre libre

Estaban los dos hombres en un calabozo.

¿ Por qué estás preso?- preguntó uno.

Porque soy libre- contestó el otro.

¿ Y qué es la libertad?

La libertad no existe, como no existe el hombre. Sólo existe el hombre hambriento y el hombre libre.

¿ Y qué es ser un hombre libre?

No decir y no hacer lo que los hombres libres quieren que uno diga y haga.

¿ Y si te obligan?

El hombre libre se rió.

Precisamente – dijo-, ahí está la fuerza del hombre libre. Nadie puede obligarlo a decir ni hacer lo que no quiere.

Sin embargo – dijo el otro-, ahora, por ejemplo, te obligan a no estar con la mujer que amas.

¿ Y quién te dijo – contestó el hombre libre- que no estoy con ella?

19:44 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: poezie, vrijheid, vrijzinnig, vrijdenker, dardo sebastian, argentinie |  Facebook |

06-10-06

Stembrief

TS, 8 oktober 2006

Liefste Bolleke,

Sinds onze laatste samenkomst zijn er weer een aantal jaren in stilte en rust voorbijgegaan. In had nochtans een indrukje op jou gemaakt. Onze ontmoetingen waren haastig, kortstondig en oppervlakkig. Een indrukwekkende relatie kun je dat niet noemen. In ben nu in stemming en wil  wat aan onze relatie gaan doen. Vandaar mijn stemmig briefje.

Ik beken, ik heb vandaag hard naar jou, Bolletje, gezocht. Dat ligt niet aan jou, het is mijn onhandigheid! Indien we elkaar vaker zouden kunnen zien, dan zou ik daar vanzelfsprekend bedrevener in kunnen worden. Ik weet dat je mij hard nodig hebt, anders blijf je weer jaren van een zetel ontrieft. De kwaliteit van onze ontmoetingen zou er bovendien op vooruit gaan mocht je over een zetel beschikken. Om je in stemming te krijgen heb ik alvast een heel speciale stem uitgebracht. Een waar hoogtepuntje! Ik heb er zelfs een foto’ke van gemaakt (zie onder) zodat je nog lang nagenieten kan.

Zoals je merkt, ik heb veel voor je over en wens je vooral niet te ontstemmen. Kunnen we daarom elkaar iets vaker gaan ontmoeten? We zijn eigenlijk voor elkaar bestemd.

Je potloodje.

 stembp

17:28 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: verkiezingen |  Facebook |

30-09-06

Idomeneo

idomeneo3

Deutsche Oper besliste uit angst voor moslimprotest om de opvoeringen van Mozarts Idomeneo te schrappen. (O ironie, deze uitvoering hekelt de dictatuur van de goden -Gegen die Diktatur der Götter).

Ik heb daar een mening over! Ja, die heb ik! Mijn mening kan waarschijnlijk volgende volgende groepen van de bevolking beledigen:  De moslims die vandaag nog hun gebed niet hebben gelezen, de inwoners uit Ronse die niet graag chocopasta op hun boterham hebben, de Belgen van Noorse afkomst geboren na 1970, de katholieke priesters die godverdomme riepen als hun bijzit hen kwam vertellen dat ze zwanger van hen waren, de Walen die vandaag in Kortrijk hebben komen winkelen en de schrijvers van lezersbrieven aan De Morgen.

Uit angst voornoemde groepen te beledigen, zie ik hierbij af mijn menig te geven over het schrappen van Mozarts Idomeneo door Deutsche Oper uit angst voor moslimprotest.

Zwijgen

19:08 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: idomeneo, vrijzinnig, relifacisme |  Facebook |