03-03-12

Open brief stop gaybashing

gay bashing

De laatste tijd werden meer en meer holebi's het slachtoffer van lichamelijk geweld. De geweldplegers zijn hoofdzakelijk in radicale moslim-middens te vinden. In de VS zijn de geweldplegers dan weer bij rabiate christenen te zoeken. Alhoewel het verbaal geweld de media niet haalt (te weinig spectaculair ... een inééngeklopte homo met bloeddoorlopen ogen daarentegen oogt beter), is het verbale geweld een probleem dat evenzeer maatschappelijk aangepakt zou mogen worden. Het is natuurlijk niet altijd gemakkelijk als buitenstaander op verbaal geweld te reageren, vooral omdat de agressie wel eens op jouw kop zou kunnen terechtkomen. Bovendien haalt de rede het veelal tegen de redeloosheid niet.

Enkele mensen startten een petitie om de beleidsmensen tot maatregelen aan te zetten. Laat ons hopen dat men er in slaagt zowel de verbale als de fysieke agressie terug te dringen. Een samenleving mag zich niet onverschillig of tolerant tegen intolerantie opstellen.

 

Open brief over geweld tegen holebi’s in ons land

Gaybashen vervolgen en bestraffen, daarmee basta!


Geachte Premier,

Geachte Ministers-presidenten,

Geachte burgemeesters,

Na het zoveelste geval van gaybashing is de maat meer dan vol. Wij zijn het beu om bang te moeten zijn op straat, gewoon omdat we zijn wie we zijn. Wij eisen absolute nultolerantie voor geweld tegen holebi’s.

Zaterdagnacht werden twee jonge homo’s aangevallen bij de ingang van een fuif in Leuven. Enkel en alleen omdat ze bevestigend hadden geantwoord op de vraag van enkele allochtone jongeren of ze homo waren. Het zoveelste flagrante geval van homobashing. Brussel had al een bijzonder kwalijke reputatie voor het geweld tegen holebi’s, dit fenomeen breidt zich nu helaas verder uit.

Wij zijn het spuugzat. Onze samenleving heeft een hele weg afgelegd om holebi’s en transgenders meer rechten te geven. De federale kersen op de taart waren de antidiscriminatiewet, de openstelling van het huwelijk en het recht op adoptie. Ook het Vlaams Parlement keurde een tekst goed die niet enkel streeft naar de “gelijkschakeling van holebi’s”, maar – veel belangrijker in het huidige klimaat – ook naar de algemene maatschappelijke aanvaarding van holebi’s. De recente golf van geweld tegen holebi’s dreigt al die inspanningen teniet te doen. Een samenleving die gaybashing stilzwijgend tolereert draait de klok tientallen jaren terug.

In het onderwijs is aandacht voor holebi’s opgenomen in de eindtermen van de tweede en derde graad. Dit kan – nee, moet –  veel vroeger én op een niet vrijblijvende, structurele manier. En het moet in alle scholen. Ook, en vooral in concentratiescholen. Want we stellen vast dat de homobashers vaak jongeren van allochtone afkomst zijn, het is cruciaal om ook die jongeren ervan te overtuigen dat we allemaal gelijk voor de wet zijn. Ongeacht onze kleur, maar ook ongeacht onze geaardheid. De angst voor verontwaardigde ouders mag geen excuus zijn om op school geen aandacht te besteden aan holebi’s. Wel integendeel, het zou net een stimulans moeten zijn. Onderwijs en opvoeding zijn dé sleutels tot verdraagzaamheid.

Ook de imams en andere geestelijke leiders hebben een belangrijke rol in het doorbreken van het beeld van de heteronormatieve samenleving. We moeten hen duidelijk maken dat holebi’s in ons land niet minderwaardig zijn. Ze moeten niet alleen overtuigd worden dat geweld tegen holebi’s onaanvaardbaar is, ze moeten die boodschap ook zelf helpen uitdragen.

Tegelijkertijd moeten de parketten eindelijk een absolute prioriteit maken van het effectief vervolgen en bestraffen van geweld tegen holebi’s. De kleine minderheid van gaybashers moet voelen dat de wraakroepende straffeloosheid die zij de facto geniet definitief tot het verleden behoort. Want wat haalt het uit om klacht in te dienen als er verder niets mee gebeurt? Veel slachtoffers durven niet naar de politie stappen. Uit angst dat hun klacht weggelachen wordt (zeker bij verbaal geweld), of uit angst voor represailles. Daardoor geven de politiecijfers een schromelijke onderschatting van het reële fenomeen. Als ondertekenaars van deze open brief kunnen wij getuigen dat er nauwelijks een week voorbijgaat zonder dat een van ons een nieuw geval van geweld tegen holebi’s in vrienden- of kennissenkring ter ore komt.

Dit kunnen en zullen we niet blijven tolereren. Niet in dit land waar de premier openlijk homoseksueel is. Er moet een duidelijk signaal komen vanuit het beleid – vanuit UW beleid – tegen homobashing, tegen de plegers ervan en tegen de straffeloosheid. Zowel het federale als het Vlaamse, Waalse en Brusselse regeerakkoord schenken aandacht aan de thematiek, waarvoor hulde. Maar wij vragen nu ook concrete maatregelen:

  1. Maak prioritair werk van een effectief vervolgings- en bestraffingsbeleid voor plegers van geweld tegen holebi’s en verlaag de drempels om een klacht in te dienen bij de politie;
  2. Sensibiliseren moet vroeg beginnen: besteed dus aandacht aan seksuele diversiteit en homohaat vanaf het basisonderwijs, in alle scholen en op een structurele manier;
  3. Maak geestelijke leiders duidelijk dat holebi’s in dit land bepaalde rechten hebben opgebouwd, dat daar niet aan getornd kan worden en dat geweld tegen holebi’s bijgevolg totaal onaanvaardbaar is.

Het resultaat van een doorgedreven beleid moet een tolerante samenleving zijn waar niemand nog opkijkt van iemands geaardheid. Waar iedereen kan zijn wie hij of zij is, waar de enige normale reactie nog kan zijn: “Holebi? En dan? Et alors?”

Wij kijken uit naar uw reactie, maar nog meer naar uw actie.

Met de meeste hoogachting,

Commentaren

Wil ik volledig onderschrijven...

fijne zondag

Gepost door: Life angel | 04-03-12

Ongeveer 40 jaar geleden werkte ik in een drukkerij waar de "roze vlinder" werd gedrukt. Een radicaal homoblad dat niet door iedereen werd geapprecieerd. Mocht dat wel, zo provoceren? Wij, drukkers, hadden er ook verschillende meningen over. Maar geen haar op ons hoofd dacht eraan de roze vlinder niet te drukken of te boycotten. 40 jaar later is de toestand niet verbeterd, integendeel. Toen werd er met de roze vlinder gediscussieerd, nu worden ze in elkaar geklopt. En wie klopt er? Zij die 40 jaar geleden in ons straatbeeld niet wijdverspreid waren: de islamieten!!! Het mag niet gezegd worden, maar het is zo.

Gepost door: Helipilot | 06-03-12

De commentaren zijn gesloten.