09-10-11

99%

We are the 99%

Deze week fietste ik een lange rij wandelende mensen voorbij. De rij was ongeordend en bont gekleurd met mensen van allerhande leeftijden. De namiddag reikte naar zijn einde, net zoals hun tocht naar zijn bestemming van de dag slingerde. De vermoeidheid in hun benen stond met een grimas op hun gelaat getekend. De zwaarte van het voetwerk temperde hun stemmen.

De groep noemde zich de “indignados“ of de verontwaardigden. Hun doel is op 15 oktober een grote protestmeeting te houden tegen het beleid dat door de grote financiële instellingen bepaald wordt. De beweging heeft een parallel met de ‘Occupy Wall Street‘-beweging. Ze noemen zich de vertegenwoordigers van de 99% Amerikanen die niet tot de 1% rijkste Amerikanen behoren.

Bedoelde bewegingen willen de macht aan het volk (99% van de mensen) geven en pleiten voor een directe democratie op lokaal en mondiaal niveau. Hun stelling is dat het beleid niet op mensenmaat wordt afgesteld, maar dat het daarentegen enkel bepaald door financiële belangengroepen: de banken, de internationale financiële instellingen (IMF, Wereldbank, WTO, OESO), rating agencies, multinationals, belastingparadijzen ... De politieke macht wordt uitgeoefend door een heersende klasse die geen enkele empathie met de bevolking heeft. De militaire macht wordt in het Westen door de NAVO gedicteerd. De multinationals heersen over de media en de communicatiekanalen en bepalen wat hoort en gehoord mag worden.

Het ongenoegen van de mensen wordt bijkomend gevoed door de graaicultuur van de topmanagers van veel bedrijven. De verdienste staat niet meer in relatie tot de prestaties noch tot hun maatschappelijke relevantie. Integendeel, hoe erger het sociale bloedbad, hoe meer de prestaties van die managers gevaloriseerd worden. Ondanks het feit dat we in tijden van ongekende communicatiemogelijkheden leven, krijgt de burger geen inzicht het politieke besluitvormingsproces zelf. De schuld hiervan is evenwel bij de bevolking zelf te zoeken. In tijden van economische hoogconjunctuur heeft de bevolking geen oog voor de politieke besluitvorming. Als de boel goed draait, let bijna niemand op diegene die aan het roer staat. Nu het schip dreigt te stranden, weerklinkt de roep om zelf te mogen sturen. Hoe en waarheen, dat weet niemand.

Ik geloof niet zozeer in die vormen van directe democratie. Het probleem is niet de vorm van de democratie. Het probleem ligt hem eerder bij de attitude van de mensen zelf. Het is de houding van de bevolking die het soort democratie gaat bepalen. Men krijgt wat men verdient. Bovendien zijn de meesten niet consequent in hun verontwaardiging over bepaalde wantoestanden. Wie onthoudt zich producten aan te schaffen die in asociale omstandigheden geproduceerd zijn geworden? Wie draagt zijn geld niet meer naar een financiële instelling waar de graaicultuur nog heerst? Wie vermijdt producten te kopen van bedrijven die een loopje met de leefomgeving nemen? Wie kiest voor alternatieve technologieën die niet nog meer het monopoly van enkele multinationals gaan bevestigen? Wie vermijdt producten te kopen van bedrijven die mens en maatschappij van hun producten afhankelijk willen maken?

In iedereen wat meer consequent zou handelen, zou dat de grootste revolutie ooit in gang kunnen zetten. Het volk heeft de macht, maar ze moet haar macht willen gebruiken.

Commentaren

Tja. Ik vind die bende indignados maar niets met een zeer onduidelijke visie. Ieder lid heeft zo een beetje z'n eigen mening en zo kom je natuurlijk geen stap verder. Verder ben ik het helemaal eens met je stelling dat indien iedereen wat meer consequent zou handelen dit grootse gevolgen zou hebben maar...... iedereen handelt niet consequent. De meesten handelen zelfs niet consequent. Het overgrote gedeelte van de mensen hebben niet liever dan een leiderschap dat hen een soort geborgenheid geeft.Dat is niet iets Europees , nee dat herken je in de hele wereld. Pas als die geborgenheid wegvalt komen mensen in opstand en reageren ze en tonen ze engagement, hoofdzakelijk uit eigen belang . Eens de geborgenheid of althans de gedachte dat de geborgenheid terug leeft, keert de rust en overschilligheid t.a.v. mondiale problemen,weer. Er zijn gelukkig wel mensen die heel bewust en geengageerd leven, helaas vormen ze een kleine minderheid.

Gepost door: Duvel | 09-10-11

"Pas als die geborgenheid wegvalt komen mensen in opstand en reageren ze en tonen ze engagement, hoofdzakelijk uit eigen belang". Inderdaad. Het NIMBY-syndroom (Not in My BackYard) en tijdelijk
ongenoegen door persoonlijke frustraties zijn elementen die zorgen dat "directe" democratie geen goed werkinstrument is. De verschillende burger-raadplegingen zijn meestal in hetzelfde bedje ziek.Ook het probleem van dossier-kennis is een aspect dat veelal bij directe democratie vergeten wordt. Het zijn meestal de sprekers die de massa emotioneel weten te overtuigen die het pleit zullen halen.

Gepost door: Vrijdenker | 10-10-11

zijn die monsters iguanadons nu nog ni weg uit België?

Gepost door: Life angel | 22-10-11

De commentaren zijn gesloten.