25-06-11

Never let me go

never let me go

Ik ging onvoorbereid de film Never Let Me Go gaan kijken. Ik heb daar achteraf gezien geen spijt van gehad. Integendeel. Regisseur Romanek heeft zijn film zodanig opgebouwd dat de onderliggende onwezenlijk ruwheid langzaam bij je binnendruppelt. Op het eerste zicht krijg je een werkelijkheid te zien die heel herkenbaar is, bijna idyllisch. Kinderen groeien op in een Engelse kostschool en gaan vervolgens nog wat levenservaring op het platteland opsteken. De film ademt één en al rust uit. Naarmate het verhaal verder gaat - de film is gebaseerd op een roman van Kazuo Ishiguro – word je als kijker meer en meer emotioneel bij de onderliggende gruwelijke realiteit betrokken. Kortom, Romanek heeft een intelligente en diep ontroerende film gemaakt, die je als kijker nog lang zal bijblijven.

 

Wie voor een optimaal kijkgenot gaat, stopt hier beter met lezen !

 

film, never let me go

Het verhaal speelt zich af in de vorige eeuw (zeventig tot negentig) in Engeland. Men is er in geslaagd mensen te klonen. Deze kinderen worden in speciale scholen opgevoed met slechts één doel: Éénmaal ze volwassen worden, zullen hun organen gebruikt worden voor transplantatie, de “schenking”. Soms worden meerdere schenkingen verricht. Dit gaat door totdat ze “volbracht” (completed) zijn. Een kanjer van een ethisch vraagstuk.

Het onwezenlijke van de film steekt hem in het feit dat die kinderen hun levensdoel normaal zijn gaan vinden. (Het resultaat van de indoctrinatie). Op het einde van de film stelt Kathy emotieloos: "Sooner or later, we all complete." Vroeg of laat gaan we allemaal dood. Een morbide vertaling van “Wij hebben een zinvol leven gehad. Kunnen jullie dat ook van jullie leven zeggen?”. De kinderen kunnen zich vrij door Engeland bewegen. Als kijker sta je versteld hoe de kinderen niet de minste poging ondernemen om aan hun lot te ontsnappen. Bij de aanvang van de film heeft de regisseur je al een tip gegeven. De leerlingen spelen met een bal. De bal rolt voorbij het schoolhek. Niemand durft de bal gaan halen. Op de slaapkamers doen verhalen de ronde hoe slecht het is afgelopen met diegenen die toch voorbij het hek durfden gaan. Dergelijke scene illustreert treffend hoe indoctrinatie in zijn werk gaat: men wordt binnen bepaalde lijnen gevangen gehouden.

film, never let me go

Het is belangrijk dat de wereld de klonen niet als menselijk – een eigen identiteit hebbende – gaat zien. Op het einde van de film kom je daar meer over te weten. Miss Emily moedigt de kinderen aan expressief te zijn: tekeningen of kunstwerken maken. De leerkracht wou laten zien dat deze kinderen wel een ziel (intelligentie, emoties, identiteit, ...) hebben. Indien de klonen als menselijk beschouwd zouden worden, dan zou het afstaan van organen nog amoreler – eigenlijk moord - zijn. Miss Emily wordt op pensioen gezet opdat het kloon-programma ongehinderd verder zou kunnen blijven lopen.

De film is zeer intelligent opgebouwd. Geen hysterie, geen tranen, geen gefilosofeer, geen fysiek geweld, ... Niettemin wordt de emotie stap voor stap opgebouwd. Een zeer treffende scene is die waarbij de schenker op de operatietafel sterft na het verwijderen van een orgaan. Ijskoud, mechanisch, schijnbaar emotieloos in beeld gebracht. Geen gruwelijkheden te zien. In de verte de operatietafel (geen voyeurisme). Het ECG valt stil. Werktuigkundig gaan de artsen weg. Het lichaam blijft open liggen. Het is niet de moeite het dicht te naaien. De voorwerp heeft afgedaan. Completed!

We leren de emoties van de kinderen kennen. De innige verliefdheid van twee van hen kan ons niet onberoerd laten. We hopen dat ze uit de film zullen wegrijden om een eigen leven te gaan beginnen. Helaas. Kalm en onberoerd zullen ze zich van hun opdracht gaan kwijten. De warmte van de liefde heeft geen verhaal tegen dergelijk ijskoude realiteit. Je hoopt dat het niet waar zou kunnen wezen.

film, never let me go



13:42 Gepost door Ongebonden geest in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: film, never let me go |  Facebook |

Commentaren

Lijkt me een aangrijpende film en hoe lang nog alvorens dit een werkelijkheid wordt? Is reeds een echte werkelijkheid met echte mensen. Maar anderzijds zal de wetenschap zodanig evolueren dat ze in staat zullen zijn om alle organen te creëeren zonder nog enig omhulsel of menselijke bestaansvorm nodig te hebben wat dan hoogstwaarschijnlijk weer een zeer goede zaak is met grote???

Gepost door: Life angel | 26-06-11

Heb mijn reisergernissen neergepend op mijn andere blog

http://kribbelkrabbelmuisjes.skynetblogs.be

Gepost door: Life angel | 26-06-11

De commentaren zijn gesloten.