08-05-10

Groene saaiheid

img_0914

Het valt mij op hoe druk de hele buurt ieder weekend in de weer is om hun gazon "netjes" te houden: verticuteren, maaien, mesten, sproeien ... Mosbestrijding, selectieve onkruidverdelgers: het gif vliegt kwistig rond omdat de netheid zou kunnen zetelen. Uit netheid gooien sommigen zelfs het maaisel wat verder op een onbebouwd perceel. Ordnung muss sein.

Het resultaat van al die netheid - hetgeen veelal met schoonheid verward wordt - is dat al die "groene" gazonnetjes er eentonig gaan uitzien. Netheid kent zijn prijs. Als je de hoeveelheden meststoffen en andere chemicaliën in ogenschouw neemt, dan valt dergelijk gazon bezwaarlijk groen te noemen.

Het grasveld van vrijdenker wordt door de buren met argwaan bekeken. Mijn grasveld is een verzamelplaats waar allerhande gespuis zich verzamelt (zie bovenstaande foto). Ik geniet er nu van madeliefjes, paardenbloemen, zenegroen, sleutelbloempjes en opkomende margrieten. Later zal het oranje havikskruid het veldje in een vurige tint zetten. Ondertussen zal de kleine brunel (het bijenkorfje) zich laten bewonderen en gaat de witte klaver een zoete geur gaan verspreiden. Een orgie voor bijen en andere zoemende luchtigheden. Als ik veldje ga maaien, dan dien ik voorzichtig om de wespenorchissen heen te maaien. Van week tot week valt er altijd wel iets te ontdekken. Onbegrijpelijk dat zovelen het monotone boven het diverse verkiezen. De saaiheid jaagt de verwondering weg.

19:06 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vrijdenker, diversiteit, gazon, saaiheid, ecologie, kruiden, verticuteren, mos |  Facebook |

Commentaren

Mijn grasveld is geen geverticulteerd tuintje maar een plaats waar mossen, paardebloemen en nog iets datik niet ken ;-) weelderig tiert :-)
Ik noem het een wilde tuin!
Fijne maandagavond vrijdenker!
Groetjes van Elle

Gepost door: Elle | 10-05-10

Mijn tuin is absoluut niet in orde (eerst het huis), hij staat vol met dingen die niet bestaan: onkruid, maar wel lekker en gezond (brandnetel).
Achter onze tuin stond ooit een bos en één of andere madame vond het nodig het 'onkruid' in dat bos te lijf te gaan met pesticiden, ze heeft toen een heel nest lieveheersbeestjes kapot gespoten, onze kinderen hebben die diertjes nog proberen te redden, maar de meesten hebben het niet overleefd.

Gepost door: Nadia | 24-05-10

De commentaren zijn gesloten.