10-08-08

Rosa Parks

RosaParksArrested

Het snelst denkbare vervoermiddel om door ruimte en tijd te reizen is onbetwist het lezen van literatuur. Onlangs kwam ik plotsklaps een goede vijftig jaren terug in Montgomery, Alabama terecht. Mijn vervoermiddel (of noem het vervoeringsmiddel) was het gedicht Rosa van de Amerikaanse dichteres Rita Dove (Uit de bundel: Het ademen, het eindeloze nieuws).

Aanvankelijk raakten die verzen me niet (ik raakte niet vervoerd), maar dat kwam omdat ik aan het opstapje van haar poëzie voorbijgegaan was. Gelukkiglijk hielp Rosa Parks mij om op haar bus op te stappen (Uit de bundel: On the Bus with Rosa Parks). Hopelijk raken jullie eveneens vervoerd als we wat dieper op het verhaal van Rosa Parks ingaan. Rosa werd in december 1955 gearresteerd omdat ze weigerde haar plaats op de bus af te staan aan een zopas opgestapte blanke. De busmaatschappij hanteerde een strikte rassensegregatie op zijn voertuigen (The land of freedom, 50 jaren geleden!). Haar arrestatie leidde tot het geweldloze boycotten van de bussen (onder leding van Martin Luther King). Deze boycot bracht het busbedrijf op de rand van het faillissement. Later verklaarde het Amerikaanse Hooggerechtshof dat de scheiding tussen blanken en zwarten  ongrondwettig was. Rosa Parks kreeg gelijk. Rosa was lid van de NAACP (National Association for the Advancement of Colored People) en bleef strijden voor de burgerrechten. Naar haar overlijden in oktober 2005 drukten de belangrijkste Amerikaanse kranten haar foto op de frontcover af.

Rosaparks_policereport

Rosa

 

Hoe ze daar zat,

het juiste ogenblik binnen een plek,

zo verkeerd - er klaar voor.

 

Deze keurige naam met

zijn droom van een zitbank

om op te rusten. Haar gevoelige mantel.

 

Niets doen was de handeling:

de heldere vlam van haar starende blik

uitgesneden door de flits van een camera.

 

Hoe ze opstond,

wanneer ze zich vooroverbogen

om haar handtasje op te nemen. Die hoffelijkheid.

 

Rita Dove

(Het ademen, het eindeloze nieuws)

 

 

Rosa

How she sat there,

the time right inside a place

so wrong it was ready.

 

That trim name with

its dream of a bench

to rest on. Her sensible coat.

 

Doing nothing was the doing:

the clean flame of her gaze

carved by a camera flash.

 

How she stood up

when they bent down to retrieve

her purse. That courtesy.

 

Rita Dove

(On the Bus with Rosa Parks)

Rosaparks

 

11:01 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: rita dove, rassensegregatie, vrijdenker, vrijzinnig, rosa parks |  Facebook |

Commentaren

Dag Vrijdenker Mooie bijdrage, ik kende het verhaal van deze moedige dame. Nog een fijne zondag !

Gepost door: passioneel | 10-08-08

Er bestaan mensen die echt een verschil durven maken....moedige mensen!
Een zeer mooi gedicht met alledaagse woorden....prachtig.
Lieve groetjes,

Gepost door: Ilona | 10-08-08

Idd een moedige vrouw, maar zonder Martin Luther King hadden we waarschijnlijk nooit van haar gehoord. En de tegenstelling tussen zwart en wit is er ook nog altijd, om maar te zwijgen van tussen arm en rijk...

Gepost door: lonesome zorro | 10-08-08

yep nu ge het verteld, herinner ik mij ook haar, maar dan via een film, van deze vrouw werd net door die situatie een film gemaakt. maar wat ze achteraf allemaal heeft moeten meemaken, onbeschrijfelijk.
PS: wat bedoelt ge met dat chinees spreekwoord?

Gepost door: watje | 10-08-08

Ontroerend gedicht Een heel pakkend gedicht vooral omdat een waar verhaal erachter schuilt!

Gepost door: inge | 11-08-08

De commentaren zijn gesloten.