24-12-07

Nieuwjaarsgeschenken

1_Linux_Christmas
Vrijdenker wenst jullie
prettige eindejaarsmomenten.

Een nieuw jaar dat lonkt
Vol verwachtingen
Vol betrachtingen
Vol voorspoed en gezondheid
FoieGras-CartoonZak
De hartelijke eigenaars van een klein, gemoedelijk hotel in Daun (Eifel, Duitsland, www.hotel-berghof-daun.de), dat wij nu en dan eens bezoeken, sturen elk jaar hun kerst- en nieuwjaarswensen. In hun tekst worden twee kleine stukjes poëzie gebruikt, die ik jullie niet wil onthouden, omdat ze m.i. zeer mooi en wijs zijn.

Die Vergangenheit mit ihrer Erinnerung
die Zukunft mit ihrer Hoffnung
der Augenblick mit seinen Zauber
sollten die größten Geschenke im Leben sein
Het verleden met zijn herinnering
de toekomst met zijn hoop
het heden met zijn bekoring
zouden de grootste geschenken in ons leven dienen te zijn.
Es blitzt ein Tropfen Morgentau
Im Strahl des Sonnenlichts
Ein Tag kann eine Perle sein
Und ein Jahrhundert nichts.
                  Gottfried Keller
Er fonkelt een druppel morgendauw
In de straal van het zonnelicht
Een dag kan een parel zijn
En een eeuwigheid niets.
banner_en

18:14 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: kerst, nieuwjaarswensen, vrijdenker, gottfried keller |  Facebook |

20-12-07

Schande!

UnicefStephanieSinclair

Toen ik woensdag DeMorgen doornam ("Meer dan 60 miljoen meisjes moeten oude mannen huwen") kreeg ik weer het ongemakkelijke gevoel, dat ik mij nog te veel over een aantal "luxe"-zaken druk maak (zoals mijn vorige post over microsoft), daar waar het overgrote deel van de wereld nog gebukt gaat onder uitbuiting, armoede en andere onheuse dingen. Bovenstaande foto is een foto van Stephanie Sinclair, een Amerikaanse fotografe die in Beiroet woont. Deze foto werd tot Unicef Photo of the Year bekroond en toont het huwelijk tussen een elfjarig meisje en veertigjarige Afghaan. Volgens Unicef worden er wereldwijd ongeveer zestig miljoen meisjes onder de achttien uitgehuwelijkt. Alhoewel het uithuwelijken van meisjes onder de zestien jaar in Afghanistan verboden is, blijkt het er toch schering en inslag te zijn.

Het begrip uitgehuwelijkt te worden, lijkt mij al op zich verschrikkelijk genoeg. Waarom schrijft men niet, worden tot een huwelijk gedwongen? Of worden met toestemming van de familie verkracht? Volgens een vroedvrouw van het Malalaiziekenhuis in Kaboel krijgt men daar zelfs zwangere meisjes van amper twaalf jaar oud te behandelen. Waar blijven de moslims met hun gekende woede-uitbarstingen? Of laat de islam het verkrachten van kinderen toe? Vreemd dat zelfs een verontwaardigd protest van de moslims in ons eigen land uitblijft. Niettemin een ideale gelegenheid om in eigen land een positief imago te kunnen opbouwen, dacht ik zo ...............

Mag ik het volgende zeggen: SCHANDE !!

19:40 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) | Tags: islam, unicef, stephanie sinclair, vrijdenker |  Facebook |

19-12-07

Microschoft

Microschoft Forefront

Ik kreeg het onlangs weer op mijn heupen toen ik bovenstaande advertentie van Microsoft onder ogen kreeg. Ik citeer volgende tekst :

3. Nies op hen. Aliens hebben een ander immuniteitssysteem dan wij. Dat betekent dat zelfs een doodgewone verkoudheid hen het leven kan kosten. Hoest in hun richting en spuug wanneer u praat. Al zijn ze immuun, ze zullen zodanig walgen dat ze er vandoor zullen gaan.

Het lijkt er op dat Microsoft ons als kleine kinderen beschouwt, hoe kun je anders het gebruik van dergelijk infantiel gewauwel verklaren? Deze paragraaf spreekt zichzelf tegen, eerst kan een doodgewone verkoudheid een alien het leven kosten, in de volgende zin blijken ze plots immuun te zijn? Blijkbaar heeft Microsoft weinig kaas van logica gegeten. Maar daar gaat mijn ergernis zelfs niet over. Zelfs niet over deze aanzet tot botte onbeschoftheid. Ik verwacht geen manieren van deze mensen. Ik val over de idee dat iets wat "vreemd" is (alien om het modern te stellen) op dergelijke boertige manier bejegend wordt. Zou een alien niet onze grootste interesse opwekken? Waarom dat bij Microsoft niet het geval is, is gemakkelijk te verklaren aan de attitude die deze gigant tegen de andere medespelers in de informatie-wereld aanneemt. Microsoft boycot over het algemeen alles wat van de andere medespelers komt en doet er alles aan om een zo groot mogelijk monopoly over de informatica-wereld te blijven behouden. Inderdaad, zij spugen op alles wat hun vreemd of "alien" is.

Een aantal landen begint dat monopoly van Microsoft zorgwekkend te vinden. Des te meer omdat dat bedrijf de manier hoe het jouw informatie in een bestand opslaat geheim houdt (bvb. een Word-document). Doordat je de manier van opslaan niet kent, blijf je afhankelijk van de maker van dat programma. En als bedoeld bedrijf een nieuwe versie van informatie opslaan uitbrengt, dan word je verplicht een nieuwere versie van dat programma aan te schaffen omdat je oud programma die nieuwere manier van opslaan niet aankan. (Probeer maar eens met een ouder Office-pakket, de nieuwere Office-documenten te openen). Een aantal organisaties bedacht daarom een nieuw systeem van documenten aanmaken: Open Document Format (ODT). Dat nieuw systeem werd internationaal erkend, maar de keizer van de informatica-wereld weigerde om dat soort bestanden in zijn Office-pakket in te lezen. Microsoft vreest de openheid, omdat dat zijn alleenheerschappij in gevaar kan brengen. Niettemin hebben toch een aantal landen besloten om in hun administratie documenten in Open Document Format te gebruiken (Oa. België vanaf 2008 en recent heeft Nederland een analoge wet goedgekeurd).

Als tegenreactie op het Open Document Format heeft Microsoft een nieuw systeem geopenbaard. Wereldwijd werden een aantal bezwaren tegen dat voorstel geopperd. Toen men tenslotte tot een stemming wilde komen om het systeem van Microsoft goed te keuren, bleek dat Microsoft een aantal commissieleden omgekocht of beïnvloed had. Na veel heisa kreeg het voorstel onvoldoende stemmen om als internationale norm erkend te worden. De Internet Society Nederland (ISOC) en de Consumentenbond in Nederland hebben onlangs in een brief aan de Tweede Kamer aangedrongen dat de consument de vrije keuze dient te hebben of ze al dan niet bij de aanschaf van een nieuwe computer de software van Microsoft geïnstalleerd willen hebben. Bovendien zou het voortaan duidelijk dienen te zijn wat een pc zonder Microsoft-programma's kost.

Eigenaardig dat de vrijheid van keuze nauwelijks bij de aanschaf van een computer geldt? Of zijn we dan toch niet zo vrij als we wel denken?

ForWindowsPainRelief
LEDEMATE

Dat elke lidmaat sy funksie het is nie te betwyfel
So dien die oog as venster van die siel
Die hand as skepper
Die voet as stapper
Die tong as verteller
Maar verkeerde aanwending van ons ledemate
kan ly tot smart:

dieselfde skeppende hand kan sneller van pistool trek
dieselfde voet kan stap in verbode terrein
dieeselfde tong kan kwaad stook en onmin saai.

Wend dan ledemate verantwoordelik aan
en die oog sal dan die dae as vrugbaar ervaar.

Robert J. Pearce

19:51 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: microsoft, linux, microschoft, open source, ubuntu |  Facebook |

14-12-07

Gebroken omarmingen

Almodovar

Juich, liefhebbers van de films van Pedro Almodóvar! De befaamde Spaanse cineast heeft terug een project op stapel staan Los abrazos rotos ofwel De Gebroken Omarmingen. Het zal weer een typische Almodóvariaanse prent worden. «No va a ser una comedia, pero el humo restará muy presente. Y también hay una gran historia de amor 'fou' (loco, enfrancés)», adelantó Almodóvar, que arropará a su trío protagonista conotrostres actores masculinos. Het wordt dus een verhaal over de liefde 'amour fou'doorspekt met humor. Almodóvar gaat terug een aantal filmstijlen mengelen, waarbij de stijl van de amerikaanse film noir uit de jaren '50 de overhand zal krijgen.

Het begrip 'amour fou' werd door de surrealiste schrijver en essayist André Breton(1896-1966) bedacht. Voor de surrealisten stond de 'amour fou' voor de wilde, onbeperkte en irrationele liefde. Breton haalde hiervoor de mosterd bij Lacan, die stelde dat hij slechts de waanzin als enigegrens aanvaardde om de vrijheid te beperken. Breton wenste zijn dochter het volgende toe: Je vous souhaite d'être follement aimée. De gedachte van de 'amour fou' ontwikkelde hij in zijn boek Nadja, een ongestructureerd verhaal doorspekt met fantasmen, poëzie, waarin de verhaallijn beheerst wordt door de liefde als communicatie tussen de harten. Hij eindigt zijn boek met volgende zin in hoofdletters geschreven: LA BEAUTE SERA CONVULSIVE OU NE SERA PAS. (De liefde zal 'beroeren' of het zal geen liefde zijn - de letterlijke vertaling van convulsive is krampachtig). Spek voor de bek van Almodóvar!

In een typische Almodóvar-film zijn de mannen altijd het zwakke geslacht. Het kader waarin de regisseur werkt is altijd uitgesproken kleurrijk, zowel letterlijk als figuurlijk als het slaat op de acteurs en de plot. Ik vind hem een groot stillistisch kunstenaar die zijn eigengereide gang gaat, leze, geen last van de critici heeft. De kijker wordt soms van de ene in de andere stijl gegooid (parodie<-> melodrama <-> thriller<-> ...) en wie dat niet weet te plaatsen, heeft het moeilijk met deze kunstenaar. Hieronder enkele beelden die ik van de DVD Kika (1993) heb geplukt. (Deze film is een satire op de reality-tv). Voor deze dwarse filmregisseur heb ik heel wat sympathie, alhoewel niet al zijn werken hoogvliegers zijn.
Kika1-Almodóvar

Kika2-Almodóvar

Kika3-Almodóvar

Kika4-Almodóvar

Kika5-Almodóvar

19:36 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: los abrazos rotos, almodovar, film, vrijdenker |  Facebook |

12-12-07

Even stilstaan

rouw
Verleden week overleed onverwachts mijn oom Pol, die in Canada woont. Een levenslustig man, open van geest, wijs en aangenaam in de omgang. In dergelijke omstandigheden weet men niet goed raad met zijn gevoelens. Het is alsof je op een losgeslagen schip vertoeft dat nergens naar toe dobbert.
Verleden jaar hadden wij nog samen uitgebreid getafeld en ons hartelijk afscheid kon ik nog goed voor de geest halen. Ik zie nog hoe zijn zwaaiende hand in de duisternis verdwijnt en hoe de kilte van de nacht ons terug in huis drijft.

In emotionele momenten gebruikt mijn tante liever haar moedertaal Frans dan het Engels. Ik ben vrij onwennig in het betuigen van mijn medeleven. Dat te moeten doen in een vreemde taal, maakte de zaak er niet gemakkelijker op. Blijkbaar hadden oom en tante al een aantal dingen geregeld als één van beiden kwam te overlijden. Na amper twee dagen werd mijn oom in alle intimiteit gecremeerd en uitgestrooid. Via het internet kon ik bloemen bestellen in een zaak in Ottawa. (Gelukkig kun je dergelijke zaken via het internet regelen). Het wereld-wijd-web leverde mij ook nuttige taalinformatie: Welke uitdrukkingen heb je in het Frans of het Engels om je medeleven te betuigen? Ik hou er aan, het onzegbare, het moeilijk uitbare te laten vergezellen van enige poëzie. Gelukkiglijk is er tal van Franstalige en Engelstalige poëzie, die bij dergelijke omstandigheden past, terug te vinden.

Music, when soft voices die,
Vibrates in the memory;
Odours, when sweet violets sicken,
Live within the sense they quicken.
Rose leaves, when the rose is dead,
Are heaped for the belovèd's bed;
And so thy thoughts, when thou art gone,
Love itself shall slumber on.

PercyBysshe Shelley (1792 - 1822)

Of neem bvb. het prachtige sonnet 60 van Shakespeare
Sonnet LX

Like as the waves make towards the pebbl'd shore,
So do our minutes hasten to their end;
Each changing place with that which goes before,
In sequent toil all forwards do contend.
Nativity, once in the main of light,
Crawls to maturity, where with being crown'd,
Crooked eclipses 'gainst his glory fight,
And Time that gave doth now his gift confound.
Time doth transfix the flourish set on youth
And delves the parallels in beauty's brow,
Feeds on the rarities of nature's truth,
And nothing stands but for his scythe to mow:
And yet to times in hope my verse shall stand,
Praising thy worth, despite his cruel hand.

William Shakespeare
In België huurden we een klein zaaltje en hielden er een kleine plechtigheid, waar iedereen met zijn emoties weg kon. Ter inleiding, droeg ik volgende tekst voor:

Beste Familieleden,

We zijn hier samengekomen om blijk te geven van onze smart bij het overlijden van onze broer of nonkel Pol. De pijn en het afscheid nemen snijden diep, heel diep. We voelen ons drijven als een stuurloze boot, op weg naar nergens. We willen woorden zoeken, waar geen woorden voor te vinden te zijn. Onwennig staan we door de leegte die Pol bij ons achterliet. Daarom een eerste stukje poëzie van Maria Vasalis (1909 – 1998) Sotto voce.

Zooveel soorten van verdriet
ik noem ze niet.
Maar één, het afstand doen en scheiden.
En niet het snijden doet zoo'n pijn,
maar het afgesneden zijn.

Nog is het mooi, 't geraamte van een blad,
vlinderlicht rustend op de aarde,
alleen nog maar zijn wezen waard.
Maar tussen de aderen van het lijden
niets meer om u mee te verblijden:
mazen van uw afwezigheid
bijeengehouden door wat pijn
en groter wordend met de tijd.

Arm en beschaamd zo arm te zijn.

Beste Familieleden, met dit samenkomen krijgt Pol al het respect dat we momenteel in ons hebben. Het vuur heeft zijn lichaam tot asse gemaakten deze sporen van zijn bestaan zijn aan de aarde, de bron van het leven toevertrouwd. Aarde en lucht, vader en moeder van het water, hebben aangenomen hetgeen ze ooit hebben geschonken, want niets is voor eeuwig en ooit keert alles terug naar de bron van de tijd. Met het einde van zijn bestaan, kreeg Pol een nieuw leven in ons, dat van de herinnering. En zoals de lucht zich elke dag weer anders toont, zo zal het dode leven van Pol steeds weer onze innerlijke kosmos blijven beïnvloeden. Pol zal verder blijven leven, zolang de sporen die hij naliet in ons geheugen verder blijven wonen. Opdat onze herinnering aan Pol blijvend moge wezen, sluit ik af met een gedicht van Erich Fried (1921 – 1988).

INSCRIPTIE

Zeg me
waarin
graveer ik
je naam?

In de hemel?
die is te hoog
in de wolken?
die zijn tevluchtig.

In de boom
die geveld en gebrand wordt?
in het water
dat alles wegspoelt?

In de aarde
die men vertrapt
en waarin alleen
doden liggen?

Zeg me
waarin
graveer ik
je naam?

In mij
en in mij
en steeds dieper
in mij.

20:25 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: vrijdenker, rouw |  Facebook |

03-12-07

Sint Teddybeer

MohammedTheBear

Verleden week werd de Britse lerares Gillian Gibbons in Soedan door een rechtbank veroordeeld voor het aanzetten tot religieuze haat. In haar klas had ze samen met haar leerlingen overleg gepleegd om een geschikte naam voor een teddybeer te vinden. Ze kwamen tot de conclusie dat "Mohammed" een gepaste naam was (20 van de 23 kinderen kozen voor die naam). Enkele Soedanese imams konden daar niet mee lachen angry.ani en beschuldigden die argeloze lerares van het beledigen van de profeet. Ze vergeleken zelfs haar gedrag met de godslastering van de Indiaas-Britse schrijver Salman Rusdie. (Wie Salman Rushdie een kopje kleiner kan maken, ontvangt de ronde som van drie miljoen dollar - fatwa van ayatollah Khomeini, 1989).
sudan3_247869a

Dit verhaal dien je te lezen tegen volgende achtergrond(en). Ten eerste, heeft de school onlangs geprotesteerd tegen de hoge taksen, die de lokale overheden eisten. Ten tweede wordt in deze school zowel christelijke als islamitische godsdienst onderwezen. Deze school is vooral populair bij de midden en hogere klasse. De betoging van enkele armere "heethoofden", die zelfs de doodstraf eisten, is dus gemakkelijk binnen deze sociale context te plaatsen. De Britse moslims hebben zich spontaan achter Gibbons geschaard. Blijkbaar hadden enkele plaatselijke coryfeeën er baat bij garen uit deze "religieuze" kwestie te spinnen. Of hoe enkele lokale heethoofden uit eigenbelang de moslims wereldwijd in een kwaad daglicht plaatsen. Misschien hebben de Soedanezen dat geleerd van onze eigen verkozen heethoofden, die in plaats van hun verantwoordelijkheid te nemen er liever aan houden een eindeloos steekspelletje met elkaar te spelen op de rug en met de poen van de brave burgers.
DeMorgen20071201

20:56 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: gillian gibbons, soedan, fatwa, vrijdenker, vrijzinnig |  Facebook |