27-11-06

Mechanische gedachten

Tal-Platonov(1973)

De regels van het schaakspel zijn eenvoudig. Ieder stuk kan volgens een gegeven regel over het bord bewogen worden. De eenvoudige (primitieve) stukken bewegen op een logische (voorspelbare) manier over het bord. Soms neemt het spel, voor ons, beperkte wezens, een "onvoorspelbare" wending. "We hadden het niet gezien". Ter ontspanning, span ik mij wekelijks in om de schaakopgave in de vrijdageditie van De Morgen op te lossen. Voor bovenstaande stelling gold de opdracht: "Wit speelt en wint". Na een twintigtal minuten denkwerk dacht ik een oplossing gevonden te hebben. Omdat ik onmiddellijk de vruchten van mijn denkwerk wilde plukken, liet ik de stelling door het schaakprogramma Fritz analyseren. Fritz liet na ampele seconden doodleuk zien dat mijn oplossing niet goed was. De enige goede oplossing was mat in 4 zetten: 1. Dd2-h6 Tc3*g3, 2. Lh5-g6 Tg3*h6, 3. f5*g6 f7*g6, 4. Dh6*f8 Mat. Het viel me zwaar mijn verstand in een oogwenk  door een machine op een hoopje gespeeld te zien worden.

Denk die machine nu beter dan ik? Als schamele troost kun je opperen dat ik bewust ben van het feit dat ik schaak (denk), daar waar die machine slechts een ellenlange lijst van door mensen bedachte bevelen (gedachten?) razendsnel uitvoert. Een machine als gedachten-versterker. Fijn dat de mens zoiets kan bouwen. Kunnen we ooit een machine bouwen die zelf gaat gaan denken? M.a.w. die van zichzelf bewust is? Ik ben benieuwd welke gedachten dergelijke machine zou kunnen ventileren. Maar zolang we niet goed weten wat denken juist is, zullen we waarschijnlijk geen machine kunnen bouwen die kan denken. Raar eigenlijk. We weten allemaal wat denken is, alhoewel we het eigenlijk niet weten. Raar wat een cocktail van chemische stoffen allemaal vermag. Als een hoop chemische stoffen kan denken, wat belet dan een complex van elektronische circuits het te doen?

ajedrez

Een man, bonkend op zijn gedachten:
'Jullie maken mij altijd, altijd verdrietig!'
ging ze te lijf,

en zij deinsden terug, trokken hun kraag op,
maakten hun rug krom,
wat moesten ze doen?

en die man liep langs een weg
en troostte zijn gedachten, betuigde zijn spijt aan zijn gedachten,
schaamde zich voor zijn gedachten,
beloofde ze alles, alles,

in het licht van de ondergaande zon.

Toon Tellegen (Uit de bundel Er ligt een appel op de schaal)

21:45 Gepost door Ongebonden geest in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vrijzinnig, denken, schaken |  Facebook |

Commentaren

Ik denk, dus ik ben.
Onze gedachtenkronkels zijn magische "spaghetti"- slierten....door niets te vervangen, denk ik.
Mooie tekst van Toon Tellegen.

Gepost door: mythoske | 30-11-06

dag stadsgenoot ja de kwis was keigoed,
Dirk en zijn zoon maken er een prachtig iets van
alles stond in het teken van Vlas, vandaar dus,
roten, repelen, zwingelen enz.
ach onze act was gewoon voor de leute
fijne zon-dag nog
grts
vhike

Gepost door: vhike | 03-12-06

De commentaren zijn gesloten.